ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରାଧିକା ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ଏହାପରେ, ମୁନି, ଦକ୍ଷିଣା ନାମକ ଏହି ଦେବୀ ଗୋଲୋକରୁ ତଳକୁ ପତିତ ହେଲେ। ତା’ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣ ଓ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଧର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇଁ ଥିଲା। ସେ ଦେବୀ ଗଳିଥିବା ସୁନାର ପ୍ରଭା ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାଟିଦେଇଥିବା ଅଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପଦ୍ମ ଭଳି, ଅଙ୍ଗ ନମ୍ର, ଓ ଆଖି ଚଉଡ଼ା ପଦ୍ମପତ୍ର ସମାନ। ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଓଠ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଥିଲା। ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ, ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ମଣିମାଳା ଭୂଷିତ ଦେହ ଥିଲେ। କେତେକ ମୁଷ୍କ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ମନୋହର କରିଥିଲା। ତାଙ୍କର ଶୋଭାମୟ କଟି, ବିସ୍ତୃତ ଜଂଘା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତନ ଥିଲା। ଏମିତି ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେଖି, ଯଜ୍ଞ ଅଚେତନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ, ଦେବତାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ। ସେ ଦେବୀ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ। ସେ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଫଳ ଦାତ୍ରୀ, ଧର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟର ପୁରସ୍କାର ଦାତ୍ରୀ ଥିଲେ। ଯଜ୍ଞ, ତାହାର ଫଳ, ପୁତ୍ର ଓ ହବି—ସମସ୍ତ ଏକାଠି ହେଲା। ଯଜ୍ଞ ନିଜ ହବି ଓ ଫଳଦାୟକ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହେଲା। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, କର୍ତ୍ତା ଶୀଘ୍ର ହବି ଦେବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦାନ ଦେଲେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ। ଯଦି କିଛି ସମୟ ବିଳମ୍ବ ହୁଏ, ତେବେ ଦାନ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏକ ରାତି ବିତିଗଲେ, ଦଶଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଏକ ମାସ ବିତିଗଲେ, ଲକ୍ଷଗୁଣା ଫଳ ଦିଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଫଳ ଅଧିକ ହୁଏ। ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଯଦି ଦେରି କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ପାପରେ ସେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ ଓ ପାପୀ ହୋଇଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପିଣ୍ଡ ଓ ତର୍ପଣ ପିତୃମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଦାତା ଦାନ ଦିଅନ୍ତିନାହିଁ, ଗ୍ରାହକ ଚାହିଁନ୍ତିନାହିଁ। ଯଦି ଯଜ୍ଞକାରୀ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିବା ଦାତାକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଯାମ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ରହିବେ। ସେ ସପ୍ତଜନ୍ମର ପୂର୍ବଜ ଦାଦାମାନେକୁ ବି ଅଧୋଗତି କରାଏ। ଏଠାରେ ନାରଦ ପଚାରିଲେ—ପୂର୍ବରୁ ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟା କୁହନ୍ତୁ। ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ—ଯେତେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଦାନ ସହିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଫଳ ମିଳେ। କୌଣସି ସାମଗ୍ରୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ, ଓ ଯେଉଁ ହବି ଦିଆଯାଏ, ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧବିଧି ଅନୁସାରେ ଅନଧ୍ୟାୟୀକୁ ଦିଆଯାଏ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଭାବେ ଦିଆଯାଏନାହିଁ, ଯଦି ପୁରୋହିତ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ହୁଏନାହିଁ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ହୁଏ, ତେବେ ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନ, ସ୍ତୋତ୍ର କିମ୍ବା ବିଧି ଦାନ ପାଇଁ ହୁଏ, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ଏହିପରି ଯଜ୍ଞ କହିଲେ—ରାଧାଙ୍କ ସମାନ ତାଙ୍କ ସଖୀ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ, ରାସ ଉତ୍ସବରେ ରାଧା ପୂଜା ହୁଏ।