ଗୋଲୋକରେ ରାଧିକାଙ୍କ ସହଚରୀ ଥିବା ଗୋପୀ ସୁଶୀଳା, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ସଂଗିନୀ ଥିଲେ, ଏକ ଶାପରେ ପତିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ପ୍ରେମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ସୁଶୀଳା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ଗୋପୀ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକର ସଭାରେ ଏହି କଥା କହି, ସେଇ ପଦ୍ମମୁଖୀ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ଯିଏ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ୱଧା ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତିର ସହିତ ଶୁଣିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମହାଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଏହିପରି କଥା କହି, ନାରାୟଣ କହିଲେ: “ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍କ କଥା କହିବି, ତୁମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ। ସୁଶୀଳା ଗୋଲୋକରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଆକର୍ଷକ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମନୋହର ଦନ୍ତ ଓ ଗୁଣବତୀ। ସେ ଶିକ୍ଷିତ, ସଦ୍ଗୁଣମୟ, ପତିବ୍ରତା ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚରୁ। ତାଙ୍କର ନିତମ୍ଭ ମନୋହର, ସ୍ତନ ଶୋଭାମାନ, ଚର୍ମ କଳା ଏବଂ ଶରୀର ବଟବୃକ୍ଷ ସଦୃଶ। ସେ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲର ପ୍ରଭା ନିବିଡ଼, ବିମ୍ବା ଫଳ ସଦୃଶ ଠେଉଁ ରଙ୍ଗର ଓଠ, ମୃଗାଙ୍କ ନୟନ। ଭାବରେ ଭକ୍ତ, ଭାବନାରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବନ୍ତୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ସୁଶୀଳା ସେଠାରେ ରାଧାଙ୍କ ଡାହାଣ ଦିଗରେ, ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ରହୁଥିଲେ। ତିନି, ସକଳ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅତିଶୟ ମହାନ ଥିବା ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାଧାଙ୍କ ଦେହ କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପିତ, ମୁହଁରେ ରୋଷ ଓ ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ସୁଶୀଳା ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ପଳାଇଯାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆଧାର ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ରୂପଧାରୀ। ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଘଟିଥିଲା, ଶତାଧିକ ଗୋପୀମାନେ ପୁନଃପୁନି ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର, ହେ ଦେବୀ!” ତିନି ଲକ୍ଷ ଗୋପ, ସୁଦାମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭଲପାଇଥିବା ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦେବୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଳାଇଯିବା ଦେଖି, କ୍ରୋଧରେ କହିଦେଲେ: “ଆଜିଠାରୁ ଆଉ କୌଣସି ଗୋପୀ ଗୋଲୋକକୁ ଆସି ପାରିବେନି।” ଏପରି କହି, ଦେବୀମାନଙ୍କ ଦେବୀ, କ୍ରୋଧରେ ତାଲମାତାଲ ହେଲେ। ରାଧା, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, ବିୟୋଗ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଦগ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ଆକୁଳ ହୃଦୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ: “ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୋର ପ୍ରାଣନାଥ, ଆସ, ମୋ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ!” ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି, ଏ ଗର୍ବ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ବଂଶର ଅତି ପ୍ରିୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ଓ ଉତ୍ତମ ଶରଣ। ସେ ଧର୍ମ ଦେଇଥିବା, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ସଦା ପ୍ରେମ ଓ ସଦା ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା। ସେ ସମସ୍ତର ସାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଥ, ଆତ୍ମୀୟ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ମଙ୍ଗଳକାରୀ। ସେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏହିପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ; ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏହିପାଇଁ ପତି। ସେ ଆତ୍ମୀୟ, ସେ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରେମ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିୟ। ଯିଏ ଏକତ୍ର ହେବାରେ ସୁଖ ଦେଇଥିବେ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରିୟ ନାହିଁ। ଉତ୍ତମ ପରିବାରର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଶତପୁତ୍ର ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦିକ୍ଷା, ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଓ ଦାନ—ଏହି ସବୁ ମିଶି ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଦସେବାର ଏକ ଷୋଳମ ଅଂଶ ସମାନ ନୁହେଁ। ଗୁରୁ, ପଣ୍ଡିତ, ପ୍ରିୟ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁରୁ। ତିନି କୋଟି ଗୋପୀ ଓ ଗୋପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ରମା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମିନୀ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।