ଏକ ଦିନ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କରି, ଏହାର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ। ତାଉପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା ଏବଂ କାମବାଣୀ, ଯିଏ ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି, ପ୍ରକାଟ ହେଲେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର — "ଶ୍ରୀଂ, ହ୍ରୀଂ, କ୍ଲୀଂ, ଐଂ, ସ୍ୱାହା" — ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ, ରାଜା ଦକ୍ଷ ଏବଂ ମନୁ ସାବର୍ଣିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଙ୍ଗଳ ଏହି ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଭୂମିର ଅଧିପତି ହେଲେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ନାରଦ, ଏହି ରାଜାମାନେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବୀ ଏକ ବିମାନରେ ବସିଥିଲେ, ଯାହା ମୁକ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଦେବୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗାଲାରେ ମଣିମାଳା ଥିଲା, ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରର ଭାସ୍କର୍ୟ ପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଭକ୍ତ ଶରୀରରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହେଲା, ଚୋଖରେ ଅଶ୍ରୁ ଆସିଗଲା, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବୀଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କଲେ — "କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଏସେନ୍ସ ଏବଂ ପଦ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ଅନୁକ୍ରମ ନମସ୍କାର।" ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି, ମୁହଁ ପଦ୍ମ ପରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମର ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦାତା, ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମର ଅନେକ ଅନେକ ନମସ୍କାର। ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେବାର ଦେବୀ, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ଅନେକ ନମସ୍କାର। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାସ୍କର୍ୟ ଦେବୀ, ମଣିମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ଅନେକ ନମସ୍କାର। ଫସଲର ଦେବୀ, ଫସଲର ଶ୍ରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ନମସ୍କାର। ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୁଧର ସାଗରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ; ଘରେ ଗୃହଣୀମାନେ ଯେଉଁ ଦେବୀକୁ ପୂଜନ୍ତି, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀ। ଆପଣ ଅଦିତି, ଦେବମାତା; କମଳା, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା। ଆପଣ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁର ରୂପ, ସମସ୍ତର ଆଧାର, ଭୂମି। ଆପଣ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ହିଂସାରୁ ମୁକ୍ତ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାର ଦେବୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ। ଆପଣ ନାହିଁ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ରାଖ ହେଇଯାଏ, ଏବଂ ସାର ହୀନ ହୋଇଯାଏ। ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆପ୍ତର ରୂପ ନେଇଥିବା। ଆପଣ ନାହିଁ ହେଲେ, ଆପ୍ତ ନାହିଁ; ଆପଣ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଆପ୍ତ ମିଳିଥାଏ। ଆପଣ ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ ମାତା, ଶିଶୁ ଯେପରି ନିଜ ମାତାର ଷାଠି ନାହିଁ ହେଲେ, ଦିବ୍ୟ କୃପା ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିଥାଏ। ଆପଣ ଅତି କୃପାଳୁ ସ୍ୱଭାବର, ଅମ୍ବିକା, ଆପଣ ଆମପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଆମେ ଆପଣକୁ ହାରାଇଥିଲେ, ଆମେ ଆପ୍ତ ହାରାଇଥିଲୁ, ଆମେ ଭିକ୍ଷୁକ ହୋଇଯାଏ। ଦେବୀ, ଆମକୁ ରାଜ୍ୟ, ଧନ, ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା, ଜ୍ଞାନ, ଭୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି, ଶାସନ ଏବଂ ଭାସ୍କର୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ। ଏପରି କହି, ମହେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶଙ୍କର, ଶେଷ, ଧର୍ମ, କେଶବ — ସମସ୍ତେ — ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଏବଂ ଏକ ମନୋହର ଫୁଲର ମାଳା ଦେଲେ। ଦେବମଣ୍ଡଳ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ନିଜ-ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ, ନାରଦ। ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଇଶାନ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ଉତ୍ତମ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯେଉଁ ଜଣେ ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ପଢନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ କଳ୍ପତରୁ ପରି ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ସଫଳତା ପାଇଁ ଏକ ମାସ ଯୋଗ୍ୟ ନିୟମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଉପକୃତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ପୂର୍ବେ ଆପଣ କହିଥିଲେ, ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାରରେ ସମସ୍ତ ପୂଜା କରାଯାଏ।" ଏହି ଫୁଲ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଗଣପତିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଶନିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଏହା ଅତୀତ ଘଟଣା, ମୁନି।