ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ପ୍ରଭୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ହୁଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଥାଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିହୀନ, ମୂଢ଼, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ନାମ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିଜ ଝିଅକୁ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପାପୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତଦେହ ଦାହ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ବ୍ୟବସାୟୀ, ଯେଉଁମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ରନ୍ଧନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ବୃଷଭ ଚଳାନ୍ତି, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯବନଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି, ଦେଉଳ ପୁଜାରୀ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ପୁରୋହିତ, ବିଶ୍ୱାସଘାତକ, ମିତ୍ର ହନ୍ତା, ନରହନ୍ତା ଏବଂ କୃତଘ୍ନ, ଅପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ରୁର ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅବିଚାରା ସନ୍ତାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ମହାପାପୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ନଖରେ ଘାସ କାଟିଥିବା କିମ୍ବା ନଖରେ ଭୂମି ଚିରିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ଦୁଇଥର ଭୋଜନ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଦିନରେ ଶୋଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ସମାନ, ନିୟମ ନ ମାନିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ତେଲ ଲାଗିଥିବା ପାଦ ଥିବା, ନଗ୍ନ ଶୋଇଥିବା କିମ୍ବା ଅବିଦ୍ୟା ଦୁର୍ବଳ, ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ଲାଗି ଶରୀର ଅନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ଛୁଇଁଥିବା, ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରୁଥିବା, ସଂଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ଛାଡ଼ି ଅପବିତ୍ର ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଏମାନେ ମୋର କୃପାରୁ ବଞ୍ଚିତ। କିନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା, ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗୁଣଗାନ ହୁଏ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି, ଶାଳଗ୍ରାମ, ତୁଳସୀ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ହୁଏ, ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା, ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା କିମ୍ବା ଶୁଭ ଭୋଜନ ହୁଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଉପସ୍ଥିତ ରହେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ, ଏବଂ ପୁନି ରାମଙ୍କୁ ଓ ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ। ଏପରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀନାୟକ ପ୍ରଭୁ ସେଉଁଠି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ କାଳରେ, ମନ୍ଦରାଚଳକୁ ମନ୍ଥନ ଦଣ୍ଡ ବନେଇ ଏବଂ କୂର୍ମ ଅବତାରକୁ ଆଧାର କରି, ଧନ୍ବନ୍ତରୀ ଓ ଅମୃତ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ଘୋଡ଼ା ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ତାପରେ, ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲ ମାଳା ଦେଇ, କ୍ଷୀରସାଗର ଶୟନୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଂକର ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁ ସ୍ଵର୍ଗ ଦାନବମାନେ ଦଳିଥିଲେ, ତାହା ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏଭଳି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏପରେ, ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆବଶ୍ୟକ କଥା କହନ୍ତୁ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କିଏ କେମିତି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କରିଥିଲେ?" ତେବେ ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—"କ୍ଷୀରସାଗର ଉପରେ ଏକ କୁମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରି, ଛଅ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା—ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଦେବୀ ଶିବା। ସେଠାରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେଉଁଠି ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୁରୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ପରିଜାତ ଫୁଲକୁ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ନିଅଯାଇଥିଲା। ସାମବେଦ ନିୟମାନୁସାରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିଖାଯାଇଥିଲା। ସେଉଁଠି ହଜାର ପତ୍ର ଥିବା ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଦେବୀ ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦର୍ଶନରେ ମନୋହର ଓ ଆକର୍ଷକ।" ଏହିପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଓ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀର କଥା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।