ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଯଦି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେଥିରେ ଦାତାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିବା ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ହୁଏ। ଏଭଳି, ଯଦି ଗ୍ରାହକ ଏକେ ଥାଏ, ତେବେ ଦାତା ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି, ସେଥିରେ ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ହୁଏ। ଯେପରି ଫସଲ କେବେ କମ୍, କେବେ ବେଶି ଫଳ ଦିଏ, ତେଣୁ ଏହି ଦାନରେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହୁଏ। ସାଧାରଣ ଦିନରେ ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଥିରେ ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ କାଳ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଏହି ଦାନ ଅସିମ୍ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ। ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ କୋଟିଗୁଣ ହୋଇଯାଏ। ଅକ୍ଷୟ କାଳରେ ଏହି ଫଳ ଅସଂଖ୍ୟ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଦାନ ଭଳି, ସ୍ନାନ, ପାଠ, ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେଲେ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଏହି ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ, ନାରାୟଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଫଳ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ। ପୁଷ୍କର ଓ ସୂର୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଫଳ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗୁଣ ହୁଏ। ସାଧାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେଲେ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଭକ୍ତ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଉପାସନାରେ ଲିନ୍, ତାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ଏହି ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ। ଯେପରି ଏକ ଲାଠି, ଏକ ସୂତା, ଏକ ପାତ୍ର କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା କିଛି କରାଯାଏ, ସେପରି କର୍ମର ସୂତା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଏହି ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ରକ୍ଷକ ଓ ପୋଷକ। ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ର ଓ ବଡ଼ ବିପଦରେ ଯେ କେହି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଆତ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ ଓ କମଳଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଦେବମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ଗୁରୁ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ବଡ଼ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ତୁମେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ। ତାଙ୍କର ମାମା ଡକ୍ଷ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାଙ୍କର ମାତା ପତିବ୍ରତା, ତାଙ୍କର ପିତା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ। ବ୍ୟକ୍ତି ପିତା ଓ ମାମାଙ୍କ ଦୋଷରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ।" "ପରମେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ବିରାଜିତ। ମନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନାୟକ ଓ ଜ୍ଞାନ ଶିବଙ୍କ ରୂପ। ନିଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ। ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମା ଦେହ ଛାଡ଼ିଯାଏ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଯାଏ। ମୁଁ, ଶିବ, ଶେଷ, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ମହାନ୍ ଏବଂ ବିରାଟ—ଏମାନେ ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ଏକ ଫୁଲରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଶିବ ମଧ୍ୟ ତାହା କରନ୍ତି। ଏହି ଫୁଲ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରୁ ପଡ଼ି କାହା ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼େ, ସେ ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରୀର ଅନୁଭବ କରେ।" "ତୁମେ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହୋଇଛ; ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେ କୃଷ୍ଣ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅର୍ଜିତ ଶତ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଯାହା ପାଇଥିଲେ, ତାହା ହରାଇଦେଉଛନ୍ତି। ଏବେ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଓ ତୁମର ଗୁରୁ ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।" ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ସହ ଏଠାରୁ ବହିରେଲେ। ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମବ୍ରହ୍ମ, ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦଶ ହଜାର କୋଟି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଦିନର ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଚାରିବାହୁଧାରୀ ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ଓ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିଲେ।