ସେଉଁଠାରେ, ସେ ଦେଖିଲେ କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଦୁଃଖିତ, ଆଉ କିଛି ଲୋକ ଆତ୍ମୀୟ ବିନା ଅଛନ୍ତି। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଏହି ମହିଳା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହେଉଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ବାଣୀର ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏଠି ସେ ଦେଖିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଦଢ଼ିଆ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ଏବଂ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଛନ୍ତି। ସେ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଗର୍ବିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାତ୍ମକ ଦେହରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ପୁନିଥରେ ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ବର ପାଇଛି, ଯାହା ପ୍ରାଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।" ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଏହି ଉପସ୍ଥାପନା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରାଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: "ଯିଏ ଧର୍ମକୁ ଜାଣେ, ସେ କେବେ ଅପଦରେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ ନାହିଁ। ସମୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ବିପଦ ସ୍୵ପ୍ନ ସଦୃଶ ଅସ୍ଥାୟୀ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ ଚାଲିଥାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାଏ, ଏହା ଭାରତ ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏକ କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ ବିନା ରହିଯାଏ ନାହିଁ, ଶତକୋଟି କଳ୍ପ ଯାଏ ମଧ୍ୟ। ଏହିପରି ବେଦରେ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା, କହିଛନ୍ତି। ଜନ୍ମ ଶେଷରେ, ଯେଉଁମାନେ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି। କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ମିଳେ, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ମଧ୍ୟ ମିଳେ। କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର କର୍ମ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ସମୟ, ସ୍ଥାନ ଓ ପାତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କର୍ମର ଫଳ ବିଭିନ୍ନ ହୁଏ। ଏକ ଦିନରେ ଏକେ ପ୍ରକାର ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ, ତାହାର ଫଳ ସମାନ ମିଳେ। ସେଇପରି, ଏକେ ସ୍ଥାନରେ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ସମାନ। ଏକେ ପାତ୍ରକୁ ଦାନ କଲେ, ବସ୍ତୁ ଯେଉଁହେଉ ଫଳ ଦାତା ପାଇଁ ସମାନ। ଧାନ ଦଳି ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ସାଧାରଣ ଦିନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଅସିମ ଫଳ ମିଳେ। ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣରେ ଏହି ଫଳ କୋଟିଗୁଣା ବଢ଼ିଯାଏ, ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ କାଳରେ ଏହି ଫଳ ଅସଂଖ୍ୟ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ମନାଯାଏ। ଦାନ ଯେପରି, ତେପରି ସ୍ନାନ, ପାଠ, ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ସମାନ ଫଳ, କିନ୍ତୁ ଗଙ୍ଗାରେ ଏହା କୋଟିଗୁଣା, ନାରାୟଣ ମଣ୍ଡଳରେ ଏହି ଫଳ ଅକ୍ଷୟ। ଏହିପରି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ କୋଟିଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ପୁଷ୍କର ଓ ସୂର୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଫଳ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ଅଧିକ। ସାଧାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କଲେ ଯେପରି ଫଳ, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା କରୁଥିବା ପ୍ରାଜ୍ଞ ଭକ୍ତକୁ ଦାନ କଲେ କୋଟିଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଏକ ଆଠି, ଧାଗା, ପାତ୍ର କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଫଳ ମିଳେ, ସେପରି କର୍ମର ଧାଗା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେଇ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଧାତା, ପାଳକ ଓ ତିନି ଲୋକର ପୋଷକ। ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ଏହି ଦୁଃଖରେ ଯିଏ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ଏପରି କହି, ସେ ଆତ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ପଦ୍ମଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।