ଏହି ଘଟଣାରେ, ଏକ ଅହଙ୍କାରରେ ଦେବତା ଏକ ଫୁଲ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଥିଲେ। ସେଉଁଠି, ଦେବତା କହିଲେ, "ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତ, ମୁଁ ପ୍ରଭୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଭୟ କରେ ନାହିଁ। ତୁମର ପିତା ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ କଣ କରିପାରିବେ?" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହେନ୍ଦ୍ର, ଅର୍ଥାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଉଁଠି ଥିବା ଦୁଇଟି ପାଉଁକୁ ଧରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ମୋର ଶ୍ରୀମତି ନେଇଛ, ତେବେ ମୋତେ କିଛି ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ରାଜ୍ୟ ହେଉଛି ବିପଦର ମୂଳ ଓ ଅଜ୍ଞାନର ଗୁପ୍ତ କାରଣ। ଏହା ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ, ଦୁଃଖ ଓ ପୀଡ଼ାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୂଳ। ଶ୍ରୀମତିର ମଦରେ ଲୋକ ଅଭିଭୂତ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଦ୍ୟପାନରେ ଲୋକ ସଚେତନ ରହନ୍ତି। ଧନର ଗର୍ବରେ ଲୋକ ଅସାବଧାନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟରେ ଅନ୍ଧ ଓ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଭ୍ରମିତ ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର, ରଜସିକ ଓ ତମସିକ।" "ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦୁଇଟି ପଥ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ସମସ୍ତ ଜୀବ ଆଦୌ କର୍ମର ପଥ ଚାଲନ୍ତି, ଯାହା ଶେଷରେ ଦୁଃଖକୁ ନେଇଯାଏ। ଲୋଭରେ, ଆରମ୍ଭରେ ମିଠା ଲାଗିଥିବା କିଛିକୁ ଶେଷରେ ବେଦନା ଦେଇଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସେହିକୁ ସୁଖ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି। ଏଭଳି ଅନେକ ଜନ୍ମ ଚକ୍ରେ ଆନନ୍ଦରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାନ୍ତି। ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃପାରେ ଲୋକ ଶୁଭ ସଙ୍ଗ ପାଆନ୍ତି। ଏକ ସାଧୁ, ପବିତ୍ରତାର ଦୀପ ଧରି, ମୋକ୍ଷର ପଥ ଦେଖାନ୍ତି। ଅନେକ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚୟ, ତପସ୍ୟା ଓ ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା। ଏବେ, ବିପଦ ସମୟରେ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜ୍ଞାନର ସାଗର ମୋତେ ଦିଆଯାଇଛି।" "ହେ ଜ୍ଞାନର ସାଗର, ଦୁଃଖିତଙ୍କ ସମ୍ମିତ୍ର, ଏବେ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଥିଲି, ତୁମେ ମୋତେ ତୁମର କୃପା ଦିଅ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଗୁରୁ ହସିଲେ। ଦୁର୍ବାସା କହିଲେ, "ଆରମ୍ଭରେ ଏହା ଦୁଃଖର ବୀଜ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଏହିପରି ଶୁଭ ଦିଏ। ଏହା ନିଜ ଗର୍ଭ ଓ ଜନ୍ମର ପୀଡ଼ା ନାଶ କରେ। ଏହି କର୍ମବୃକ୍ଷର ଅଙ୍କୁର କାଟିବାର କାରଣ ଓ ସାଧାରଣ ମୋକ୍ଷଦାୟକ। ଦାନ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରି ଇଛାବଶ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମର ମୂଳ କାଟିଦେବା ଉଚିତ। ଯେ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯିବ, ତାହା ସତ୍ୱିକ ଓ ନିଷ୍କାମ ହେବା ଉଚିତ। ଏହିଠାରେ ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାକୁ ମୋକ୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।" "ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେହ ପାଇ, ସଦା ସେବା କରନ୍ତି। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ହରିଙ୍କ ସେବା ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୋକ୍ଷ ରୂପେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ମରଣ, ସ୍ତୁତି, ପୂଜା ଓ ପାଦସେବା, ତାଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳିତ ଜଳ ପାନ କରିବା, ଏବଂ ବିଶେଷକରି ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୃତ୍ୟୁଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମୃତ୍ୟୁଜୟ ଜ୍ଞାନ ମୋତେ ମିଳିଛି। ସେ ଜନ୍ମଦାତା, ସେ ଗୁରୁ, ଓ ସେ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିତ୍ର।" "ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜକୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣନାମ ସବୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ। ତାଙ୍କ ପାଖରୁ ସମୟ ମଧ୍ୟ ଦୂରେଇଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ରୋଗ ଭଳି ହୁଏ। ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ କୁଳର ହେଉଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି—ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧୁପାର୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଏହି ଜ୍ଞାନର ସାର, ତପସ୍ୟାର ସାର, ବ୍ରହ୍ମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଅଛି।