ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଯାଏ, ସୃଷ୍ଟି ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି କଥା ତୁମ ଜନକଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯେପରି ସୁଣିଥିଲୁ, ସେହିପରି ପାରମ୍ପରିକ ରୂପେ କହାଯାଉଛି। ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁକ୍ତିଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସିଧି, ଅମରତ୍ଵ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦବୀ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପର ଧ୍ୟାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ଏବେ ତୁମେ ଭକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭେଦ ଶୁଣ। ଯେଉଁ ଶୁଭକାର୍ଯ୍ୟର ନିର୍ମୂଳନ ହୁଏ, ସେହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେବା। ଏହି ସେବା ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେତେବେଳେ ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ପାଦ ଧରି କାନ୍ଦିଲେ, କାରଣ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ବିୟୋଗ ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ। ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି, ନାରଦ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ—"ଅନ୍ତେ ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶୁଭ ଧାମ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବେ। ଘରକୁ ଯାଅ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ଏବଂ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କର।" "ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଶୁଭ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରତ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରତି ପକ୍ଷରେ, ଛବିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳବାରେ ମଙ୍ଗଳ-ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ଏଭଳି ଆଷାଢ଼ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ମନୋଭାବରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ କରି, ଵରଦାନ ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ସଂସାରର ଆଦି ମାତା, ପତି ଓ ପୁତ୍ର ସମ୍ପନ୍ନ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କର। ଯେ କୌଣସି ଜନନୀ ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ପାଏ।" ଏପରି କହି ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କ ନିଜ ଧାମକୁ ଫେରିଗଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ସବୁ କଥା କ୍ରମିକ ଭାବରେ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ କହିଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପିତା ପରେ ପରେ ପୁଅ ପାଇଲେ। ସେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ। ସାବିତ୍ରୀ, ଯିଏ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିଦାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେଠି ପ୍ରଧାନ ଦେବୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ବାଲକେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାବିତ୍ରୀ କଥା ଶୁଣାଯାଇଛି। ନାରଦ କହିଲେ—"ସାବିତ୍ରୀ ସଂବାଦରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଗାଥା ଶୁଣିଲୁ। ତାଙ୍କ ଗୁଣର ଗାନ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। କିଏ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, କେଉଁ ରୂପରେ, କିଏ ପୂଜିଥିଲେ ପୁରାତନ କାଳରେ?" ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ—"ଯିଏ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ରସ ମଣ୍ଡଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ବଟବୃକ୍ଷ ପରି ଚଉଡ଼ା ରୂପ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଧଳା ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ପରି, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଆକର୍ଷକ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଶରଦ ଦିନର ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପଦ୍ମର ଭଳି ଚମକୁଥିଲା। ତାଙ୍କ ରୂପ, ବର୍ଣ୍ଣ, ତେଜ, ଯୌବନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମାନ। ତାଙ୍କ ହାସ, ଦୃଷ୍ଟି, ଭାଷଣ ଓ ଚଳନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆପ୍ଲୁତ କରନ୍ତି।" "ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ରାଧିକା ଉଦ୍ଭବ କରିଥିଲେ। ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସବୁଠାରୁ ମନୋହର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଚାରିଟି ହାତ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସାରା ବିଶ୍ୱ ସଦା ଦେଖାଯାଏ। ଦୁଇହାତି ରୂପ ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଚାରିହାତି ରୂପ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟା।" ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ମହାନ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା।