ଓଡ଼ିଆ ନାରେଟିଭ୍: ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କହାଯାଏ — ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଗଣେଶ୍ବର, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାହୁରେ ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଗୋପୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ସାବିତ୍ରୀ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଗୋଲୋକର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କର ଚୁଲରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଜଳ, ଜଥା ତାଙ୍କର ଗାତ୍ରର ଅଗ୍ନିରେ ଲିନ୍ ହୋଇ, ଜିଭା ଉପରେ ପହଞ୍ଚେ। ଯେମାନେ ଭକ୍ତିର ଅମୃତର ସ୍ୱାଦ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ରସର ରସ, ସେମାନଙ୍କର ଗାତ୍ରର ତ୍ୱଚାର ତନୁରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଛି। ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା ସହିତ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଶତବର୍ଷ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ସମସ୍ତ ବିନାଶ ହୁଏ, ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏବେ ପୃଥିବୀ ଓ ଧୂଳିର ଗଣନା କଥା ଶୁଣ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା ସହିତ ସୃଷ୍ଟି ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯେପରି ତୁମର ପିତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛ, ସେହିପରି ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିରେ କହାଯାଏ। ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ। ସିଧ୍ଧି, ଅମୃତତ୍ୱ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଦଶା ସହଜରେ ଲାଭ ହୁଏ। ଦିବ୍ୟ ରୂପର ପାଳନ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତାର ଅନ୍ତର ଓ ଚିହ୍ନ ଶୁଣ। ଯାହା ଶୁଭକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ତାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସେବା। ଏହି ସେବା ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ, ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ; ଯାଉ, ଶିଶୁ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ। ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଯୋଜନା କଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି କାନ୍ଦିଲେ, କାରଣ ଶୁଭ ଲୋକଙ୍କ ସହ ବିଚ୍ଛେଦ ବହୁତ କଷ୍ଟଦାୟକ। ତାଙ୍କର ଦୟାରେ, ନାରଦ ତାଙ୍କୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ସାବିତ୍ରୀକୁ କହିଲେ। ଯମ କହିଲେ: ଶେଷରେ, ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଧନ୍ୟ ନିବାସ, ଗୋଲୋକକୁ ଯିବ। ତୁମ ଘରକୁ ଯାଉ, ଶୁଭ ଅଂଗନା, ସାବିତ୍ରୀ ଉପବାସ କର। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ସାବିତ୍ରୀ ଉପବାସ କର। ଏହି ଉପବାସ ଅଟାଇଶ ବର୍ଷ ଧରି, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଓ ପ୍ରତି ପକ୍ଷ କରିବାକୁ ହେବ। ପ୍ରତି ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳବାର ଦିବସରେ ମଙ୍ଗଳ-ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା। ଏପରି, ଆଷାଢ଼ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ମନରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସିଧ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ କରି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ଯିଏ ଭୌତିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଦି ମାତା, ପତି ଓ ପୁଅ ସହ ଶୁଭ ଅଂଗନାଙ୍କୁ ପୂଜିବା। ଯେଉଁ ନାରୀ ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ— ଏଭଳି କହି, ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ସମସ୍ତ କଥା ଅନୁକ୍ରମରେ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ପିତା ପରେ ପରେ ପୁଅ ପାଇଲେ। ସେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦେବୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଏହି କଥାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ। ଏହିପରି, ଶିଶୁ, ଏହି ଉତ୍ତମ ସାବିତ୍ରୀ କଥା ଏଠାରେ ଉପସମାପ୍ତ ହେଲା। ନାରଦ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସଂବାଦରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଗଲା। ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ। ସେ କିଏ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କଣ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କିଏ ପୂଜିଥିଲେ? ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବୀ, ବାମ ଭାଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରାସ ନୃତ୍ୟ ଚକ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।