ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଶେଷରେ ବିଲୀନ ହୁଅନ୍ତି । ଏକ ଚବିଶି ଇନ୍ଦ୍ରର ଚକ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି ସମାପ୍ତ ହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଗଣନାକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏକ ଯୁଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆୟୁ ଏପରି । ଛଅ ଋତୁ ମିଶି ଏକ ବର୍ଷ ହୁଏ ଓ ଶତବର୍ଷ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁ । ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକୃତିରେ ବିଲୀନ ହୁଏ । ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାଭିକମଳରେ ବିଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଯିଏ ପରମ ଆତ୍ମା । କିମ୍ବା ପୁନି, ସମସ୍ତ ଶିବର ମୂଳରେ, ଶିବରେ, ନିରନ୍ତର ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ବିଲୀନ ହୁଏ । ଏହି ଜ୍ଞାନରେ, ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଲୟ ଘଟେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନରେ ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ବିଦ୍ୟମାନ । ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଣେଶ୍ଵର, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାହୁର ଅଂଶ । ଗୋପୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ବୁଦ୍ଧି ଦେବୀରେ ବିଲୀନ । ସାବିତ୍ରୀ ସରସ୍ୱତୀରେ ବିଲୀନ ଓ ସମସ୍ତ ବେଦ ମଧ୍ୟ । ଗୋଲୋକର ଗୋପମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କେଶରେ ବିଲୀନ ହୁଅନ୍ତି । ଜଳ ମଧ୍ୟ ପେଟର ଅଗ୍ନିରେ ବିଲୟ ହୋଇ ଜିହ୍ୱାର ଟିପରେ ପହଞ୍ଚେ । ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିର ଅମୃତ ରସ ପାନ କରନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ରସର ସାର, ସେମାନଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବିଦ୍ୟମାନ । ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଖୋଲିଲେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶତବର୍ଷ ସମାପ୍ତିରେ ବିଲୟ ଓ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ଆସେ । ଏବେ ପୃଥିବୀ ଓ ଧୂଳିର ବିଭାଗ ସୁଣ; ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଦୃଷ୍ଟି ଖୋଲନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ତୁମ ଜନକଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଛ, ସେହିପରି ପାରମ୍ପରିକତା ଅନୁଯାୟୀ କହାଯାଏ । ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ । ସିଦ୍ଧି, ଅମରତ୍ୱ, ବ୍ରହ୍ମପଦ ଓ ସମସ୍ତ ଲାଭ ସହଜରେ ମିଳେ; ଦିବ୍ୟ ଦେହର ପାଳନ ମୁକ୍ତି ଓ ବିମୋଚନ ଦେଇଥାଏ । ଏବେ ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ଚିହ୍ନ ଶୁଣ । ଯାହା ସୁଭ ତାହାର ନାଶ, ଏହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ସେବା । ଏହା କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଦୂର କରେ, ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ; ଯାଅ, ବତ୍ସ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁଯାୟୀ କର । ଏପରି ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସେ ବିଦାୟ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି କାନ୍ଦିଲେ, କାରଣ ଶାଦ୍ବ ଲୋକଙ୍କ ଦୂରତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବେଦନାଦାୟକ । ତାପରେ, ନାରଦ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ କହିଲେ, ଯିଏ କାନ୍ଦୁଥିଲେ । ଯମ କହିଲେ: ଶେଷରେ ତୁମେ ଗୋଲୋକକୁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ଧାମକୁ ଯିବ । ଏବେ ଘରକୁ ଫେର, ଶୁଭେ, ଓ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କର । ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କର । ଏହି ବ୍ରତ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଓ ପ୍ରତିପକ୍ଷ, ଅଟ୍ଟାଇଶ ବର୍ଷ ଧରି କରିବାକୁ ହେବ । ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳବାରେ ମଙ୍ଗଳ-ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର । ଏପରି ଆଷାଢ଼ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ମନ ସହିତ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର । ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ କରି, ଵରଦାନ ଦେଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର । ପ୍ରଥମ ମା ଜଗତଜନନୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ପତିପରାୟଣ ଓ ପୁତ୍ରସମ୍ପନ୍ନ, ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କର ।