କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କର ଛଅଟି ମୁଁହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ କଦାଚିତ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଚାରିଟି ବେଦର ସାର ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ, ବହୁ ପ୍ରୟାସ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ସନନ୍ଦ, କପିଲ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ, ମହାର୍ଷି ଓ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କୁ କଥା କହିପାରିବେ ନାହିଁ । ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ପଦପଦ୍ମରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଚରଣର ମହିମାର କିଛିଅଂଶ କେହି ଜାଣିପାରିବେ । କୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମା, ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ । ସେଠି ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କର କିଛିଅଂଶ ପ୍ରଶଂସା କହାଯାଇଥିଲା । ଧର୍ମ, ପୁଷ୍କରକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ । ପୂର୍ବରୁ, ବହୁ ପ୍ରୟାସ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ମୋ ନିଜ ବିଷୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି । ତାପରେ, ମୋ ବାପା ମତେ ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କହିଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ କିପରି ଜାଣିପାରିବେ ? ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ । ସେ ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱରୂପ, ଶାଶ୍ୱତ ଦେହ, ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ଓ ନିରାକାର । ସେ ଅସଙ୍ଗ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ । ସେ ନିଜେ ପୁରୁଷ, ନିଜେ ପ୍ରକୃତି, ଏବଂ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ । ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଚମତ୍କାର ଓ ମନମୁହାଁ । ସେ ଦଶକୋଟି କାମଦେବଙ୍କର ଲାଳିତ୍ୟ ଏବଂ ମାଧୁର୍ୟର ନିବାସ, ମନକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା । ତାଙ୍କର ମୁଁହ ଦଶକୋଟି ଶରତ୍ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଅଭାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ । ସେ ସଦା ହସୁଛନ୍ତି, ଦ୍ୟୁତିମାନ୍, ଅମୂଲ୍ୟ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି । ଦେଖିବାକୁ ଖୁସିଦାୟକ, ଶାନ୍ତ, ଅନନ୍ତ ରାଧାର ପ୍ରିୟ । ରାସମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ବକ୍ଷସ୍ଥଳ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଏବଂ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ । ସେ ଚମ୍ପକ, ପଦ୍ମ ଓ ମାଳତୀ ଫୁଲର ମନୋହର ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ । ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଭାବରେ ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି । ସେ ସମସ୍ତ ଦେହୀଜୀବମାନଙ୍କର କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଲେଖିଦିଅନ୍ତି । ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ସବୁବେଳେ ସତର୍କ ରହନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଶିବ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ଓ ଗୁରୁମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ । ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦରେ, ଭକ୍ତି ଓ ବିରାକ୍ତିରେ ଏକତା । ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ୍ । ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳେ, ପାଣି ଶୀତଳ ରହେ । ଗ୍ରହ ଓ ରାଶିମାନେ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି । ଫଳ ପାକେ, ଗଛ ଶୂନ୍ୟ ହୁଏ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ । ଭୂମି ଓ ଜଳରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ବିନା ବଞ୍ଚିପାରିନାହାନ୍ତି । କାଳ ସମସ୍ତକୁ ମାପେ ଓ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଚଳିଛି । ଅଗ୍ନିର ଦାହରେ ବା ଗଭୀର ଜଳର ସମୁଦ୍ରରେ ପତିତ ହେଉ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରର ଘାତରେ ବା ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଶୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ କାଳ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ଧରିନେଉଛି । କୁର୍ମ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି, ଅନନ୍ତ ଏହି ପୃଥିବୀ, ସାତ ସାଗର ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି ।