ସେଉଁଠାରେ ଏକ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରମୟ ଗଡ଼ିଆ ଅଛି, ଯାହାର ଆୟତନ ଶତ ମାପର ସମାନ। ଏହି ଗଡ଼ିଆ ଶତ ଧନୁସ ଲମ୍ବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚର୍ମ ଓ କଢ଼ା ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଗଡ଼ିଆର ମୁହଁ ଚାଲନିର ଆକାରର, ଏବଂ ଏହାର ଲମ୍ବ ଦ୍ୱାଦଶ ଧନୁସ। ଏହାର ମୁହଁ ସବୁବେଳେ ଖୋଲା ଓ ଅଗ୍ନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ରହେ। ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପରାଧୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥାଏ, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ଏହି ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପାପୀ ଏଠି ପଡ଼େ, ସେ ସ୍ଵାଭାବିକ ଭାବେ ଅଚେତନ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରେ। ଏହି ଗଡ଼ିଆ ଧୂଆଁ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଧୂଆଁରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ପାପୀ ଏଠି ପଡ଼ିବା ସହିତ ସହିତ ସେ ସାପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଁଧିଯାଏ। ଏପରି ଏଠି ଛଏଠି ଆଠିଅଠ ଗଡ଼ିଆ ବିବରଣୀ ମୁଁ ଦେଲି; ଏହି ବିଷୟ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ। ଏପରେ ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଠାରୁ ମୁଁ ସବୁକିଛି ଶୁଣିଛି, ଏବେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ। ଏବେ ଦୟାକରି ମୋତେ ଏହି ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କିଛି କହନ୍ତୁ, ଯାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରେ। ଏହା ମୁକ୍ତିର କାରଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭତାକୁ ଦୂର କରେ। ମୁକ୍ତିର କେତେ ପ୍ରକାର ଅଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ କଣ?" ଏହାପରେ ସାବିତ୍ରୀ ଅଭିପ୍ରେତ କରିଲେ, "ନିୟମରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ନାରୀମାନେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନରେ ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସମସ୍ତ ଦାନ, ଉପବାସ, ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ, ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ମାଆଁ ପିତାଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ଦେଖାଯାଏ।" ଏବେ ଯମ କହିଲେ, "ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଏବେ ତୁମେ ହରିଭକ୍ତି ଲାଭ କରିବ। ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ। ତାଙ୍କର ଗୁଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ହଜାର ମୁହଁ ଥିଲେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେ ଚାରି ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନିୟୋଜକ। କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଛଅଟି ମୁହଁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବେଦର ସାର ଏହି ଗୁଣମାନେ; ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରି ଏହି ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସନନ୍ଦ, କପିଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ, ସିଦ୍ଧ, ମହାର୍ଷି, ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି କମଳଚରଣ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ କିଛି ଅଂଶ ଜଣେ ଜାଣିପାରିବେ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଠି ମଧ୍ୟ କିଛି ଗୁଣଗାନ ହୋଇଥିଲା। ଧର୍ମ ଏହି ପୂଷ୍କରରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଏହି ଗୁଣଗାନ କହିଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ମୋର ବିଷୟକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇନଥିଲି, ପରେ ମୋର ପିତା ମୋତେ ଏହି ଗୁଣଗାନ କହିଥିଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣ ଜାଣିନଥିଲେ, ତେବେ ଅନ୍ୟ କିପରି ଜାଣିପାରିବ? ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ସେ ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ନିତ୍ୟ ଦେହ, ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ନିରାକାର। ସେ ଅସଙ୍ଗ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ସେ ସ୍ୱୟଂ ପୁରୁଷ, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକୃତି, ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ପାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ମାୟାମୟ। ଦଶ ମିଲିଅନ କାମଦେବଙ୍କ ଲାଳିତ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଖେଳେ, ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ମନୋହର ଧାମ ସେ ନିଜେ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦଶ ମିଲିଅନ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଲୋକରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମାନ।