ଏହି କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଏକ ଭୟାନକ ଅନ୍ଧକାର ଗର୍ତ୍ତ, ଯାହାର ଆକାର କ୍ରମେ କୋଣସି ଦିନେ ବିଶି ଧନୁଷ ଲମ୍ବା ଓ ମହାନ୍ଦକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେଠାରେ ଅନେକ ଉଲ୍କାପିଣ୍ଡ ଚାଲିଛି, ଭୟଙ୍କର ପୋକମାକୋଡ଼ା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତରେ ପାପୀମାନେ ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ତମସାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଏକାଅପରକୁ ଦେଖି ପାରୁନାହାନ୍ତି। ଏହାକୁ "ଅନ୍ଧ କୁଆଁ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ପାପୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସିତ ହୁଅନ୍ତି, ମୋର ଦୂତମାନେ ଲାଠି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନେ ମାଛମାନେ ଯେପରି ବଡ଼ ଜାଲରେ ଧରାଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ମହାଜାଲରେ ବନ୍ଧି ଦିଆଯାନ୍ତି। ଏହି ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ଗଭୀର, ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିଶି ଧନୁଷ ଲମ୍ବା। ମୋର ଦୂତମାନେ ମହାମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପାପୀମାନେ ସଦା ବିଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିବା ସମୟରେ, ପାପୀର କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ଶତଧା ମାପରେ ଗଭୀର ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ଶତଧା ଧନୁଷ ଯାଏଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚର୍ମ ଓ ତୀତ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି। ଏହି ଗର୍ତ୍ତର ମୁଁହ କୁଟିଅଁଜା ପରି ଆକୃତିର, ଏବଂ ଏହାର ଲମ୍ବ ଦ୍ୱାଦଶ ଧନୁଷ। ଏହି ମୁଁହରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳା ମଧ୍ୟରେ ସଦା ଖୋଲା ରହେ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନେକ ପାପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଯାଉଛି। ପାପୀ ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିଲେ, ସେ ବେହୋଶ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ଧୂଆଁ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧୂଆଁରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପାପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ପଡ଼ିବା ସମୟରେ, ସେ ସର୍ପମାନେ ଦ୍ୱାରା ବେଢ଼ାଯାଏ। ଏପରି ଭାବରେ ମୁଁ ପଛେଠାରେ ଛଅଠି ଗର୍ତ୍ତର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲି, ଏବେ ଆପଣ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଭୟାନକ ଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଶୁଣି, ସାବିତ୍ରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ— "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଠାରୁ ସବୁ କଥା ଶୁଣି ନେଲି, ଏବେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ। ଦୟାକରି ଏବେ ମୋତେ ଏମିତି ଧର୍ମର କଥା କୁହନ୍ତୁ, ଯାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରେ। ଏହା ମୁକ୍ତିର କାରଣ ଓ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କରେ। କେତେ ପ୍ରକାର ମୁକ୍ତି ଅଛି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକର ଲକ୍ଷଣ କଣ?" ଏହା ପରେ ସେ କହିଲେ— "ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ନାରୀମାନେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନରେ ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସମସ୍ତ ଦାନ, ଉପବାସ, ତୀର୍ଥସ୍ନାନ, ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା— ଏସବୁ ମଧ୍ୟରେ ମାତାଙ୍କର ମହିମା ପିତାଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ।" ତାପରେ ଯମ କହିଲେ— "ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଏବେ ତୁମେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ପାଇବ। ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ। ଏହି ମହିମାର ସେଷ କଥା ଦେବତାମଧ୍ୟ କୋଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିଲେ ବି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।" "ସେ ଚାରି ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ। କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଛଅଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିଲେ ବି ଏହି ଗୁଣମାନ୍ୟର କଥା କହିପାରିବେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଚାରି ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଗୁଣମାନ୍ୟର ସାରାଂଶ ଅଛି। ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ବି ଚେଷ୍ଟା କଲେ ବି ଏହି ଗୁଣମାନ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ସନନ୍ଦ, କପିଲ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ସିଦ୍ଧ, ମହାର୍ଷି ଓ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପଦପଦ୍ମ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, କେବଳ କିଛି ମାନ୍ୟ ଏହି ମହାଗୁଣର କିଛି ଅଂଶ ଜାଣିପାରିବେ।" "ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୂର୍ବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମହିମାର କିଛି ଅଂଶ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା। ପୁଷ୍କରରେ ଧର୍ମ ଏହି ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ୟ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ବି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ।" ଏପରି ଭାବରେ, ଏହି ଗଭୀର ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ତାହାର ଅତିରିକ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା।