ଏହି ନରକର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଏପରି ଥିଲା—ପାପୀମାନଙ୍କ ରକ୍ତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବୃକ୍ଷ ଶିଖରରୁ ଅଧିକ ରକ୍ତ ଝରି ପଡ଼ୁଥିଲା। ସେହି ଅଂଧାର ଏବଂ ଗଭୀର ଗହ୍ବରଗୁଡ଼ିକ ରକ୍ତପାନୀ କୀଟପତଙ୍ଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ଶତଧନୁ ପରିମାଣର ଏକ ବିଶାଳ ଗହ୍ବର, ରେଜର ଆକାରର ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା। ସେଠାରେ ସୁଇ ଓ ସୋଂଘା ଭଳି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ର ଥିଲା, ଏବଂ ପାପୀମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଏଠିଏ ଓଭରଫ୍ଲୋ ହେଉଥିଲା। ଏଠି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା—ଗୋହାଲି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମୁହଁ ଭଳି ଆକୃତିରେ। ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ମହାପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିଲା। ଏଠି ମଣିଷର ମୁହଁ ଭଳି ଆକୃତିର ଏକ ଗଡ଼ି ଥିଲା, ଯାହା ଷୋଳ ଧନୁ ଲମ୍ବା ଥିଲା। ଏହି ଗଡ଼ି ଅଞ୍ଚଳ ରାଜା ହାତୀମାନଙ୍କ ଦଳଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ କୀଟମାନେ ଯେଉଁ ପାପୀଙ୍କୁ ଖାଉଥିଲେ, ସେମାନେ ନିରନ୍ତର କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୟାଳୁ ସବ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଗାଈର ମୁହଁ ଭଳି ଆକୃତିର ଏକ ଗଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ତିରିଶ ଧନୁ ଲମ୍ବା। ଏହି ଗଡ଼ି ସମୟର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଘୂରୁଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା। ଏହା ଲକ୍ଷ ଧନୁ ଗଭୀର ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ଓ ଗୁହ୍ୟ। ଅନ୍ୟଏଠାରେ ତପ୍ତ ଲୋହା, କାଂସା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାତୁର ଗଡ଼ି ଥିଲା। ଏହି ଗଡ଼ିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରମୁଖ ପାପୀମାନେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅପରାଧୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ମୋର ଦୂତମାନେ ଲାଠି ଓ ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ମାଡ଼ୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏଠି ପଡ଼ି ପଡ଼ି ଚକ୍କର ଖାଉଥିଲେ, ଆବାର ଆବାର ଅଚେତ ହେଉଥିଲେ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଯେତେ ପାପୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହି ସମସ୍ତ ଗଡ଼ିରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବହୁଦିନ ଧରି ସେଠି ଏମିତି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ଭୋଗଯୋଗ୍ୟ ଦେହ ରହିନାହିଁ। ସେଠି ପାପୀମାନେ ସମୟ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଗଡ଼ି ଭିତରେ ସେମାନେ ଶ୍ୱାସର ବନ୍ଧନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରହୁଥିଲେ। ମୋର ଦୂତମାନେ ଲାଠି ଓ ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ପ୍ରହାର କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଚାଷିଆ ଅଛି, ଏକ ପୁତିର ଭଳି, ଏବଂ ଏହାର ଜଳ ଏହି ଆକୃତିର। ଏହା ସଦା ବଡ଼ ପାପୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ତପିଯାଇଥିଲା। ସେଠିର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ପାପୀଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ପାପୀ ସେଠି ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ନିରନ୍ତର ଦୁଃଖ ପାଉଥିଲେ। ଏହା ଜଳନ୍ତା ବାଲିରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ତପିଯାଉଥିଲା। ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ସେଠାରେ କମ୍ପନ ହେଉଥିଲା। ଗଡ଼ି ଭିତରେ ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ଦୂର୍ବଳ ରସ୍ସି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧାଯାଇଥିବାକୁ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ପାପୀର ଦେହ କଠିନ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧାଯାଉଥିଲା। ଏଠି ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୀତଳ ଜଳ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅଧା କ୍ରୋଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପନ ହେଉଥିଲା। ଏହା ବିଶ୍ ଧନୁ ଲମ୍ବା ଥିଲା ଏବଂ ଅନେକ ଉଲ୍କାପିଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା। ଏଠି ଭୟଙ୍କର କିଟପତଙ୍ଗ ରହୁଥିଲେ। ଏଠି ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକାଏକି, ଏହି କିଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଉଥିଲେ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ—ଏହିଠାକୁ 'ଅନ୍ଧ କୁଆଁ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠି ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନେ ଅନୁସ୍ତୀର ହେଉଥିଲେ। ମୋର ଦୂତମାନେ ଲାଠି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ପ୍ରହାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ମାଛ ଭଳି ବଡ଼ ଜାଲରେ ବନ୍ଧାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଗହ୍ବରରେ ପଡ଼ିଥିବା ପାପୀମାନେ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଅଥିଲେ। ଏହି ଗଡ଼ି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର, ଅଂଧାର ଏବଂ ବିଶ୍ ଧନୁ ଲମ୍ବା। ସେଠି ପାପୀମାନେ ସଦା ମୋର ଦୂତମାନେ ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ଚକ୍କି ହେଉଥିଲେ। ପଡ଼ିବା ସମୟରେ, ପାପୀଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ଶୁଖିଯାଉଥିଲା। ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ନରକ ଦୃଶ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାପୀ ତାଙ୍କ ପାପର ଫଳ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଶାଶ୍ୱତ ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟରେ।