ଏକ ଦୀର୍ଘ ଅନ୍ଧାର ନରକର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଏଠାରେ ଏକ ଗଭୀର କୁଆଁ ଭରି ଥିଲା କାନର ମାଳି ଦ୍ୱାରା, ଏହାରେ ଏମାନେ ସଂଗୀ ହେଲେ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଖାଇଥିଲେ। ଏଉଁ ଦୃଶ୍ୟରେ ଆଉ ଏକ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ରହିଥିଲା, ଯେଉଁ ଠାରେ ମାନବ ହାଡ଼ର ମାରୋ ଭରି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ମୃଦୁ ମାଂସରେ ଭରି ଥିବା ଏକ କୁଆଁ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ୟାପକ ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅପରାଧୀ, କନ୍ୟା ବିକ୍ରେତା, ଏହାକୁ ଖାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଏବଂ କୀଟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ପୋଖରୀ ପରି ଆକାର ଥିଲା, ଏବଂ ଚାରିପଟେ ନଖ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ତାପ୍ତ ତାମ୍ର ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ତାମ୍ର ଉପରକୁ ଉଠିଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ କୁଆଁରେ ପ୍ରତିମା ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗିତ ହୋଇ, ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଚାରିପଟେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ତାପ୍ତ ଲୋହାର ଧାରା ଜ୍ୱଳନଶୀଳ କଯଳ ଦ୍ୱାରା ମିଶିଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘିରି ରହିଥିଲେ। ଏଠାରେ ବଡ଼ ଅପରାଧୀମାନେ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେଇ, ଏକ ସେନା ରେଖାର ଦୁଇ ଗୁଣା ଲମ୍ବ ମାପରେ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଧର୍ମର ଏକ କୁଆଁ, ତାପ୍ତ ମଦର ଏକ କୁଆଁ ଏବଂ ଆଧା ପୋଖରୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଶାଲମଲୀ ଗଛ ତଳେ ଏକ କୁଆଁ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କାଣ୍ଟା ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା। ବଣ୍ଡୁକ ଆକାରରେ ଏହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କାଣ୍ଟା ଚାରିପଟେ ଘିରି ଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଏହି କାଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ହେଉଥିଲେ, ବଡ଼ ଅପରାଧୀମାନେ ସହିତ। ସେମାନେ ତିବ୍ର ତ୍ରିଷ୍ଣାରେ "ପାଣି ଦିଅ!" ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ତାପ୍ତ ତେଲ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଚାଲୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ତକ୍ଷକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସାପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଷର ଧାରା ଭରି ଥିଲା, ଏଉଁଠାରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ତାପ୍ତ ତେଲ ଭରି ଥିଲା, କୀଟମାନେ ନଥିଲେ। ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିବା ସମୟରେ ଦୁଃଖର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା, ଚାଲୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅସ୍ତ୍ରର କୁଆଁ ଥିଲା, ଏଉଁଠାରେ ଅନ୍ଧାର ଭରି ଥିଲା, ଭୟ ଓ ଚିତ୍କାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଠାରେ ବଡ଼ ବଣ୍ଡୁକ ଦୀଘ୍ରତାରେ ଅସ୍ତ୍ରର ଶୟନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ, ଶୁଷ୍କ ଗଳା, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ଥିଲା। ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ବିକୃତ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧାର ଭରି ଥିଲା, କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିଲା, ଆଧା କ୍ରୋଶ ଆକାରରେ, ପିପା ଦ୍ୱାରା ମିଶିଥିଲା। ଦୁଇ ଭୂମି ମାପରେ ଏକ କୁଆଁ ଥିଲା, ବରଫ ଜଳ ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା, ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭିଡ଼ ଥିଲେ, ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ। ତିନିଟି କୁଆଁ ମାକି ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କୀଟମାନେ ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା। ହାତ, ପାଉ, ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ଦିଅଯାଇଥିଲା, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ତ ଓ ଆଘାତ ଦ୍ୱାରା ବିକ୍ଳ ହେଉଥିଲେ। ଏଠାରେ ବିଜୁଳି ବିଛି ଭରି ଏକ କୁଆଁ ଥିଲା। ତିନିଟି କୁଆଁ ତୀର ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦ୍ୱାରା ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା। ଏକ ଗୋଲ କୁଆଁ ତାପ୍ତ ମାଟି ଜଳ ଭରି ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି ଥିଲା। ଆଧା ପୋଖରୀ ଜଳରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବସିଥିବା କୁଆଁରେ ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା। ଶଂଖ ଶଂଖ ଜୀବମାନେ ମଳ, ମୁତ୍ର ଓ କଫ ଖାଇଥିବା ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱମାନେ ଭରି ଏକ କୁଆଁ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏକ ଶତ ବଣ୍ଡୁକ ବିଜୁଳି ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା, ସଦା ବ୍ୟାପକ ଅପରାଧୀମାନେ ଭିଡ଼ ଥିଲେ। ଦୁଇ ଗୁଣା ଆକାରରେ ଏକ ପୋଖରୀ ତାପ୍ତ ପଥର ଫଳକ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଆଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁରୀ ପଥର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଏଠାରେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥୁଅ ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା, ଏହାକୁ ଖାଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଏକ ଶତ ବଣ୍ଡୁକ ତାପ୍ତ ଜଳ ଭରି ଥିଲା, କାଜଳ ପରି କଳା। ଏଠାରେ ଚୂରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଭରି ଦିଅଯାଇଥିଲା, କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ଅପରାଧୀମାନେ ସହିତ। ଏକ କୁଆଁ କୁମ୍ଭକାର ଚକା ପରି ନିରନ୍ତର ଘୂରୁଥିଲା। ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକୃତ ଓ ଗଭୀର, ଦୁଇ ଭୂମି ମାପରେ ଥିଲା। ଏହିପରି ନରକର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଜୀବମାନେ ତାଙ୍କର ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଦୂତମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ, ଦୁଃଖ ଓ ଭୟରେ ତାଙ୍କର ଦିନ ଗଣୁଥିଲେ।