ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ, ଏକ ଅସତ୍ ନାରୀର ଜନ୍ମ ଏବଂ ତାଙ୍କର କର୍ମଫଳର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ସେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉ ଭାବେ, ଏକ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଅରି ଭାବେ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବା ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାନର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହା ପରେ, ସେ ଏକ ଧୋବନୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯାହା କ୍ଷୟ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏକ ଅସତ୍ ନାରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହା ପରେ, ସେ ଏକ ଦୁଃଖୀ ବେଶ୍ୟା ଭାବେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ଦୁଇଟି ପତି ସହିତ ଥାଏ ଏବଂ ମାର-ଖାଇଥାଏ। ଅସତ୍ ନାରୀ ଭାବେ ସେ ଟୁଟିଯାଏ, ଏବଂ ଦ୍ରୁଢ଼ ନାରୀ ଭାବେ ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ସେ ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତରା ଯାଏଁ ମଳ ଏବଂ ପେଶାବ ଖାଏ। ଏଠି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଉଚିତ ଭାବେ କ୍ଷତ୍ରିୟାଙ୍କୁ। ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣର ଅନ୍ୟ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଗଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ନରକକୁ ଯାଏ। ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରେ, କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସହିତ ଚାଲଣା ଆକୃତି କୀଟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୁଏ। ଏଠି, ସେ ଚ୦ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଶାସନ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ। ଯେଉଁ ଜଣେ ତୁଳସୀ ହାତରେ ଧରି ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିନାହିଁ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ହାତରେ ଧରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରେ, ଯିଏ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରେ, ଯିଏ ମିତ୍ରକୁ ଦ୍ରୋହ କରେ, କୃତଘ୍ନ ହୁଏ, କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ—ସେମାନେ ଚ୦ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଶାସନ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠି ରହିଥାନ୍ତି। ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ ତୁଳସୀ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯିଏ ପାଥର ସ୍ପର୍ଶ କରେ କିମ୍ବା ମଳର କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ରହିଥାଏ। ଯିଏ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇ ଦାନ କରେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାଗ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଯିଏ ଦେବଗୃହରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବଳା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଏହା ପରେ, ସେ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂକ ଏବଂ ବଧିର ହୁଏ। ଯିଏ ମିତ୍ରକୁ ଦ୍ରୋହ କରେ, ସେ କୌଳ ନଥିବା ହୁଏ; କୃତଘ୍ନ ଲୋକ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ହୁଏ। ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଉଛି, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଲୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଦ୍ୱିଜ ଯିଏ ଦୈନିକ କ୍ରିୟା ଉପେକ୍ଷା କରେ, ସେ ମନ୍ଦ ହୁଏ। ଯିଏ ଉପବାସ ଏବଂ ବ୍ରତ ଉପେକ୍ଷା କରେ, ଭଲ କଥାକୁ ଅପମାନ କରେ, ସେ ଏକ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳଚର ହୁଏ। ଯିଏ ଦେବତା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରେ, ସେ ଧୂଆଁ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିନ୍ଦୁ ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଏହା ପରେ, ସେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ଦୁର ଗୋତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ପରେ, ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଗଛରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ତାପରେ ମାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ସେ ପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣକାର ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସାୟୀ ଭାବେ ହୁଏ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ଜ୍ୟୋତିଷ, ଔଷଧ ବ୍ୟବସାୟ କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସକ ଭାବେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ସେ ସାପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରା ନାଗ ଲୋକକୁ ଯାଏ। ପରେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଣିତଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନରକ ଗୁହାଗୁଡିକୁ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି, ଏହିଠାରେ ପାପୀମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏପରେ ସାବିତ୍ରୀ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି—ଯିଏ ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣ, ଇତିହାସ ଏବଂ ପଞ୍ଚରାତ୍ରର ଉପଦେଶକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଅମୂଳ୍ୟ ଦାନ, ଯାହା କୀର୍ତି ଦେଏ, ଧର୍ମ ଦେଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।