ପୁଷ୍କର, ଭାସ୍କର କ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରଭାସ ଏବଂ ରାସମଣ୍ଡଳରେ, ସାରସ୍ୱତୀ ନଦୀ କୂଳରେ, ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଅଟବୀରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଲୋଭରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବାର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଶୂଦ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଯେଉଁଠି ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ରାନ୍ଧି ଖାଇ ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ କୁକ୍କୁଟ ଭାବେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ଅପବିତ୍ର ନାରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କୁପଥରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଯାଆନ୍ତି, ତାହା ମୁଁ କହିବି—ଶୁଣ। ଏହି ସମୟରେ ଯମ ଉପଦେଶ ଦେଲେ: ନିୟମିତ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ବିଜ୍; ଅଧର୍ମ କାମ କଲେ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଅଶୁଚି ନାରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରି ଶୂଦ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏଠି ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଏ ଏକମାତ୍ର ପତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁରୁଷ ସହ ଯୋଗ ରଖିଥିବା ନାରୀକୁ ଅପବିତ୍ର ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ପଞ୍ଚମ ସ୍ଥାନରେ ବେଶ୍ୟା ଓ ଷଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇ ଜଣ ସହ ଯୋଗ ରଖୁଥିବା ନାରୀକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ଜନ ଅପବିତ୍ର ନାରୀ କିମ୍ବା ଦ୍ରୢଢ଼ ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ, ଏବଂ ଯଦି ଅଧିକ ଦ୍ରୢଢ଼ତା ସହ ଯାଆନ୍ତି, ଚାରିଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ। ଯଦି ଅନ୍ୟର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କୁ ଅପରାଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଶଗୁଣା ଫଳ ଭୋଗ କରିବେ। ସମୟ ଆସିଲେ, ଯଦି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ଏହିପରି କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ। ଚଟକପକ୍ଷୀ, ଅଧର୍ମ ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ନାରୀ, କାକ—ସେମାନେ ଅନ୍ୟର ସାଥୀ ଉପରେ ଆସକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତି। ବନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସାତ ଜନ୍ମ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଭୋଗ କରେ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପରେ ଉଦର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ କନ୍ୟାକୁ ଦାନ ଦେବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦାନ ଦିଆ ଜିନିଷ ଚୋରି କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀକୁ ଅପହରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଶୁ ଭଳି ବନ୍ଧି ରହନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୃତ୍ତିକା ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରି, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ୟପଶୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥାନ୍ତି କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କମ୍ପିଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା କୌଣସି ନାରୀ କ୍ରୋଧରେ ସ୍୵ାମୀଙ୍କୁ ରୂଦ୍ର ଚିହ୍ନ ଦେଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଖରେ ଗତିକା ରହିଥାନ୍ତି। ପରେ ସେମାନେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣିଷ ସମାଜରେ ବିଧବା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନାରୀ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକୁପରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ସେମାନେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାକ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂକର, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଇଁ ପରିବା, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ତା’ପରେ ତାଙ୍କୁ ଖସି ହୋଇଥିବା ଧୋବିନୀ, କ୍ଷୟ ରୋଗୀ ଓ ଅପବିତ୍ର ନାରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ମିଳିବ। ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ବେଶ୍ୟା ଭାବେ ଓ ଦୁଇ ପତି ସହିତ ନାରୀ ଭାବେ ପିଟାଯିବେ। ଅପତିବ୍ରତା ଭାବେ ଅଙ୍ଗ ଚିରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବେ, ଦ୍ରୢଢ଼ ଅପଚାରଣା କରିଥିଲେ ତା’ପାଇଁ ଅଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେବ। ଏଠି ସେମାନେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳ ଓ ପିତ୍ତ ଖାଇ ରହିବେ। ଏଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟ କ୍ଷତ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ୍। କିନ୍ତୁ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣର ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯଦି ଯାଏ, ସେମାନେ ସେ ନାରୀ ସହିତ ନରକକୁ ଯିବେ। ଏହା ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୁନଃ ପବିତ୍ର ହେବେ। ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ସହିତ ଯୋଗ ରଖିଥାନ୍ତି... (ଏଠି କଥା ଆଗକୁ ଚାଲିଛି)। ଏପରି ଭାବରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ଫଳ ଏଠି ବିବରଣ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ, ଲୋଭ, ଅଶୁଚିତା, ଅପରାଧ ଓ ତାହାର ଫଳ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭୟ ଭାବରେ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।