ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କ ଆକୃତି ଯିଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରେ ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପୂଜ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଜନ୍ମ ନବମୀ ତିଥିରେ ହୁଏ—ଏହି ଦୁଇଁ ଦିନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଯେମାନେ ପଞ୍ଚ ପବିତ୍ର ପର୍ବ ମାନନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଳ, ତରଙ୍ଗ କିମ୍ବା କୂଆଁରେ ପବିତ୍ରତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ବିସ୍ମୃତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖର ଅନୁଭୂତିକୁ ଅନୁଭବନ୍ତି। ଗୁରୁ, ମାଆ, ବାପା, ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଝିଅ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ବିବାହ ହୁଏନି କିମ୍ବା ନିଜ ପୁଅକୁ ଦେଖି ପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଗାଁକୁ ଖାଇବା କିମ୍ବା ପିଇବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍କୃତିରେ ଲିପ୍ତ। ମୂର୍ଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁମାନେ ଗାଁକୁ ଲଠିରେ ମାଡ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗାଁକୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ବୃଷଭକୁ କୃଷି କାମରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ। ଯେଉଁମାନେ ନିମ୍ନଜାତୀ ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ପାଇଁ ்ୟାଜ୍ଞ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ତାଙ୍କଠାରୁ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପାଦ ଦେଇଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଗାଁକୁ ପାଦରେ ମାଡ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ତେଲ ଲଗା ହାତରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ତେଲ ଲଗା ପାଦରେ ଶୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୂରବୀର ଯୋଗ୍ୟ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ ନିମ୍ନ ଉପାୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ପିତୃ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ପତି ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ଧାରଣ କରେ, କିମ୍ବା ଗାଁର ରାସ୍ତା ଖୋଡ଼ି ତାହାରେ ଚାଷ କରେ, ସେମାନେ ଅପରାଧୀ। ଗୋଧନ ମାଲିକ, ରାଜା କିମ୍ବା ଦେବତା ପାଇଁ ହେଉ, କଦାଚିତ୍ ଗାଁକୁ ପଡ଼ିବା ଦେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଜୀବ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଦେବପୂଜାର ଜଳ ଉପରେ ପାଦ ଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ସବୁବେଳେ 'କିଛି ନାହିଁ' ବୋଲି କହନ୍ତି କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଠକାଇବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବମୂର୍ତ୍ତି, ଯୋଗ୍ୟ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ କ୍ରୋଧରେ ନମସ୍କାର କରିଥିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅପରାଧୀ। ଗୋ-ବଧ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଅତି ଭୟାନକ ପାପ ବୋଲି ଘୋଷିତ। ଏହି ଶୁନି, ସାବିତ୍ରୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଅଧିକ ଓ କମ୍ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ତଫାତ? ଏହା ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।" ତେବେ ଯମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "କେଉଁଠି ଅଧିକ, କେଉଁଠି କମ୍, କେଉଁଠି ସତ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ? ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ ସମତା କେଉଁଠି, ବେଦ ଅନୁସାରେ କହିବାକୁ?" ପୁରାତନ କାଳରେ, ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେଉଁଠି ମାଆକୁ ବାପା ଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ମାନାଯାଏ, ଏବଂ ବାପା ମଧ୍ୟ ମାଆଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ। ଗୁରୁ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେଉଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିବଙ୍କ ସମାନ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ। ସମସ୍ତ ଜଳ ଗଙ୍ଗା ସମାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ୟାସ ସମାନ। ଗୁରୁ ବଧର ଫଳ ନିଜେ ହତ୍ୟାରୁ ଚାରିଗୁଣ ଅଧିକ। ଏହିପରି ଗୁରୁ ବଧର ତଫାତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ବେଦ କହେ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ। ସାଧାରଣ ନିୟମ କହାଯାଇଛି; ଏବେ ବିଶେଷ କଥା ଶୁଣ। ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଷ୍ଟ୍ରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଶୂଦ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ। ଯଦି ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଶତ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରେ ଲିପ୍ତ। ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ପତି ହୁଏ। ତାଙ୍କ ଅର୍ପିତ ଭୋଜନ ପ୍ରମାଦ ସମାନ, ତାଙ୍କ ତର୍ପଣ ମୁତ୍ର ସମାନ ଅପବିତ୍ର। ଲକ୍ଷ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଉପାସନା, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ... (ଏଠାରେ ଆଉ ଅଗ୍ରଗତି ହୁଏ)। ଏହିପରି ନିୟମ, ଧର୍ମ ଓ ଅପରାଧର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏଠାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ମାନବ ଜୀବନର ମୂଳ ଶିଖ୍ୟା ଓ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।