ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣରେ କହାଯାଇଛି, ଯେଉଁ ଜଣେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଜଣେ ମହିଳା ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷା କଥା କହିଥାନ୍ତି, ସେ ନିତ୍ୟ ଅପମାନ ଓ ଅପରାଧ କରି ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ପିଟିଥାନ୍ତି, ସେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାର ଖାନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଜଣେ କ୍ରୂର ଏବଂ ନିମ୍ନ ମନ୍ତାଳି ଲୋକ ପୋଇଜନ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ହତ୍ୟାକାରୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି ଏବଂ ଦେହରେ ଘା ହୋଇ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ବଳଦକୁ ପିଟିଥାନ୍ତି, ସେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତଳ ତେଲର ଡେଗରେ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଲୋହା ଆଉ ହୁକ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଗ୍ରୀବା ରୋଗରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅକାରଣ ମାଂସ କିମ୍ବା ମାଛ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯେତେ ଟି ଚୁଲ୍ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ନିଜ ମାଂସ ଖାଇ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଦେହରେ ଯେତେ ଟି ଚୁଲ୍ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରି, ଭାରତ ଭୂମିରେ ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ସାପ କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର କିମ୍ବା ବଡ଼ ସାପ ହେଉ, ସେ ସାପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେବା ସହ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ସେ ଅପୃତ୍ୟୁ ଏବଂ କୁଷ୍ଠରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଇଚ୍ଛାରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେ ଦିନ ରାତି ତାଙ୍କୁ ସେହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭକ୍ଷିତ କରନ୍ତି, ସେ ଅନ୍ନ ନାପାଇ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେହି କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀ ଭାବରେ ଅନେକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ମଧୁ ଚୋରିବା ପାଇଁ ମଧୁମକ୍ଷୀ ମାରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୋଇ, ବିଷରେ ଜଳି ଯମଦୂତଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଅପରାଧୀ ନୁହଁ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯେତେ ଟି ଚୁଲ୍ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ଦିନ ରାତି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ରାଜା ଧନ ଲୋଭରେ ପ୍ରଜାମାନେକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ବିଛା ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯେତେ ଟି ଚୁଲ୍ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ତୀର କିମ୍ବା ଗହ୍ୱରରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଲୋକମାନେକୁ ଅନ୍ଧାରା ଦଣ୍ଡାଗାରରେ ରଖିବା କରନ୍ତି, ସେ ତିକ୍ଷ୍ଣ ଜଳରେ ଭରିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଗହ୍ୱରରେ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ସେ ନଦୀ ଓ ଏହିପରି ସ୍ଥାନରେ ମଗର କିମ୍ବା ଏହିପରି ପ୍ରାଣୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଛାତି, କଟି, ଅସ୍ତନ, କିମ୍ବା ମୁହଁକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସେ କାଉ ଗହ୍ୱରରେ ରହି, କାଉମାନେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉଖି ଦେଇଥାନ୍ତି। ପରେ ସେ ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ଦୁଃଖୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର ଏବଂ ପାପୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଓ ଶୋଭାବତୀ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ଲୋହା ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେ ତିକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟା ସହ ମିଶିଥିବା ମଳ ଖାଇ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚୋରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଦେବଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତିକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଜଳି ଯାଇ ଅନ୍ନ ନାପାଇ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ସେ ତିନି ଜନ୍ମ ଶାରସ (କଠା) ଭାବରେ ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ଧୂସର ହଂସ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଏହିପରି ନିୟମ ଏବଂ ଫଳ କଥା କହିଯାଇଛି, ଯାହା ଦେଖି ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କ କାର୍ମିକ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ପାପ କରିବାରୁ ସବୁବେଳେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।