ପୃଥିବୀରେ ମହାପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ କେମିତି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି, ଏହି ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀବ୍ୟାସଦେବ ଏକ ଗଭୀର କଥା କହିଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜୀବିକା ନିଜ ପାଇଁ ନେଇଥାଏ, ସେ ନିଜେ ଦେଇଥିଲେ କି ଅନ୍ୟେ ଦେଇଥିଲେ କି, ଏମିତି ଲୋକ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏ। ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପୋଖରୀ ମଧ୍ୟରେ ନୂତନ ପୋଖରୀ ତିଆରି କରେ, ସେ ଏତେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଥିରେ ଥାଏ ଓ ସେହି ପୋଖରୀର ଧୂଳି ଖାଏ, ଯେତେ ଧୂଳିକଣା ଅଛି। ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ଏକା ଏକା ରସିଳା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଶ୍ଲେଷ୍ମାଭରିତ ଜଳାଶୟକୁ ବିଦାୟ ଦିଏ। ଏପରେ ସେ ଭାରତଦେଶରେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେତ ହିସାବରେ ଥାଏ। ଯିଏ ଜଣେ ନିଜ ପିତା, ମାତା, ଗୁରୁ, ଭାର୍ୟା, ପୁତ୍ର କିମ୍ବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ, ସେ ଏଠାରେ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭୋଜନ କରି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୁଏ। ଯିଏ ଅତିଥିକୁ ତେଢ଼ା ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଆଦି ସମସ୍ତ ପାପ ଭୋଗି, ଶତବର୍ଷ ଧରି ସେଉଁଠି ଖାଇଥାଏ। ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ପୁନଃ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପରଜନ୍ମରେ ପ୍ରଥମେ ଚଣ୍ଡାଳ, ପରେ ଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ତାପରେ ଦୁଃଖୀ ଓ ଅଳ୍ପାୟୁ ଲୋକ ହୁଏ। ଯେଉଁ ନରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ସମୀପକୁ ଯାଏ, ସେ ଏଠି ଶତବର୍ଷ ଧରି ଭୋଗ କରେ। ଯିଏ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମାଡ଼େ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପ୍ରବାହ କରେ, ସେ ଭାରତଭୂମିରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋଗୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯିଏ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ଓ କଣ୍ଠ ଭରି ଭଜନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଅଶ୍ରୁକୁଣ୍ଡରେ ଶତବର୍ଷ ଧରି ରହି ଭୋଜନ କରେ। ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଧିର ଗର୍ଭ ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ବିକଳଙ୍ଗ କିମ୍ବା ବଧିର ଲୋକକୁ ଉପହାସ କରେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଧିର ଓ ଦରିଦ୍ର ହୁଏ। ଯିଏ ଲୋଭରେ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଜୀବକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖରଗୋଶ ଓ ମାଛ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯିଏ ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଲାଡ଼ି ମାଡ଼ି ବଡ଼ କରି, ପରେ ତାକୁ ବିକ୍ରି କରେ, ସେ ତାହାର ଶରୀରର ଲୋମ ଗଣନା ଯେତେ, ସେତେ ବର୍ଷ ଧରି ଏଠି ଭୋଜନ କରିଥାଏ। ତା’ପରେ ସେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମାଂସ ଭରି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ରକ୍ତ ଚାଟି ଖାଏ, ଏବଂ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ସାତ ଜନ୍ମ ଶିକାରୀ ହୁଏ। ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ବେଙ୍ଗ ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ଉଲାଟି ହୁଏ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ପୂଜା ନିୟମରେ ଯିଏ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେ କିଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖଦାୟକ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥାଏ। ଯିଏ ଭାରତଭୂମିରେ କେଶ ଥିବା ମାଟିର ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ, ଶିବଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ସେ ଅନ୍ତେ ଯବନ ନାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଯାଏ। ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଦେବାଳୟରେ ପିତୃପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେନାହିଁ, ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ଅଵଳମ୍ବନ କରି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଙ୍ଗଡ଼ା ହୁଏ। ଯିଏ ଗଭିନୀ ନାରୀ କିମ୍ବା ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେ ମହାମୂଢ଼ ହୋଇଯାଏ। ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ନ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ ଛୁଇଁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତିହୀନ କିମ୍ବା ଶ୍ରମିକ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯିଏ ଘମ ଲଗିଥିବା ହାତରେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରସାଦକୁ ଛୁଏ, ସେ ମହାପାପର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାଏ। ଏହିପରି ଅନେକ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୀର୍ଘଦାୟୀ ହୁଏ, ଏହି କଥା ଶ୍ରୀବ୍ୟାସଦେବ ନିଜ ମୁଁହେଁ କହିଛନ୍ତି, ଯାହା ଜାଣି ଲୋକମାନେ ସତ୍ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବେ।