ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ, ସନତ୍କୁମାର, କପିଲ ଓ ଧ୍ରୁବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ସେଠି ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ହଜାର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅନେକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି ଏବଂ ଜୀବନ କାଳରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ । ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୈଷ୍ଣବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗରୁଡ଼ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ତୀବ୍ର ଗତି ଓ ଅଶାନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ ଅଦ୍ୱିତୀୟ । ଅରଣ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃନ୍ଦାବନ, ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ସତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଗା, ଶ୍ରୀମତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଧିକା ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଶତାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ଲାଭ ହୁଏ । ଚାରି ଟି ବେଦ ପାଠ କରିବା ଭୂମିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ସମାନ । ଏହି ବିବର୍ଣ୍ତନ, ଧ୍ୟାନ, ନାମ ଓ ଗୁଣ ଗାନ, ଚରଣାମୃତ ପାନ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରିବା—ଏହି ସବୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜା ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମ, ଗୁଣାତୀତ ଓ ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ । ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ କର୍ମଫଳ କଥା କହିଛି । ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—ନୟନରେ ଅଶୁ ଓ ଦେହରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହୋଇ, ସେ ମହିଳା ପୁନି ଯମଙ୍କୁ କହିଲେ । ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଏହି କଥା ଶୁଣାଯାଏ ଓ କୁହାଯାଏ, ସେଠି ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ନାଶ ପାଏ । ଏହି ଦାନ, ବ୍ରତ, ସାଧନା ଓ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ । ମୋକ୍ଷ, ଅମୃତତ୍ୱ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଗି—କିପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଯିଏ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ପୂଜା କରିବି? ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ କର୍ମ ଫଳ ଶୁଣିଛି, ଯାହା ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ । ଏପରେ, ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରା ମନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ: "ମୁଁ ଧର୍ମରାଜ, ଧର୍ମଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ । ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ରଷ୍ଟା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅନ୍ତ କରିଥିବା, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ । ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶାସନ କରି, ସେମାନଙ୍କର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆୟୁ ମାପନ କରନ୍ତି, ସେ ନିଜେ ତପସ୍ବୀ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଧାର୍ମିକ, ନିଜେ ନିୟଂତ୍ରଣ ରଖିଥିବା, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ପୁଣ୍ୟ କର୍ମୀଙ୍କ ମିତ୍ର । ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ।" ଏଭଳି କହି, ସାବିତ୍ରୀ ଯମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ । ଯିଏ ଏହି 'ଯମାଷ୍ଟକ' ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ପାଠ କରନ୍ତି, ସେ ମହାପାପୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଭକ୍ତି ସହିତ ପାଠ କରିବେ, ତେବେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିବେ । ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡର ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁସ୍ତକର ଏଠି ଅଠାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ 'ସାବିତ୍ରୀକୃତ ଯମସ୍ତୁତି' ଶେଷ ହେଲା । ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପାପ କର୍ମର ଫଳ ବିଷୟରେ କହିଲେ । ଯମ କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳ କହିବି, ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଶୁଣ । ପୁଣ୍ୟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ବିଭିନ୍ନ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି । ସେଗୁଡିକ ବିପୁଳ, ଗଭୀର ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି ।" ଏଭଳି ମହାପୁରାଣରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ବାଦରେ ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା ।