ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ, ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୱୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ। ମୀନ ଓ କର୍କଟ ରାଶି ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ଜଳିଥାଏ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ ବହୁ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ସୁଦ୍ଧା, ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ୟ କରିଥିବା ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ହରିଙ୍କୁ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଚନ୍ଦନ ଦାନ କରେ, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁଖୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉଛି। ଯିଏ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ଚିଡ଼ା ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ଭାରତ ଭୂମିରେ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ୟ କରିଥିବା ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏଠାରେ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, କିମ୍ବା ଶିବରାତ୍ରିରେ ଶିବଙ୍କୁ ବିଳ୍ୱପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବ ଭକ୍ତି ଉପଲବ୍ଧ କରେ। ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ମାଘ ମାସରେ ବ୍ରତ ରଖି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଭାରତରେ ଯିଏ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାମ ଭକ୍ତି ଉପଲବ୍ଧ କରେ। ଯିଏ ବଡ ଶରତ ପୂଜାରେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଭୋଜନ, ଦାନ, ଧୂପ, ଦୀପ ଆଦି ଉପହାର ଦେଇ, ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ସାତ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ। ସେ ଅଚଳ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରି, ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରରେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ ରାଜା ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ଭାରତର ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଯିଏ ରସ ନୃତ୍ୟର ଚକ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି, ପାଥର କିମ୍ବା ପ୍ରତିମା ଉପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଗୋଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଯୁଗ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ। ଦୀର୍ଘ କାଳ ଭକ୍ତି ଓ ହରି ମନ୍ତ୍ର ଲାଭ କରି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟ ଉପରେ ଅନୁସୂତି ହୋଇ, ତାଙ୍କର ସେବକ ହୁଏ। ଯିଏ ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେ ପୁନର୍ବାର ଭାରତ ଭୂମିକୁ ଫେରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଉପଲବ୍ଧ କରେ। ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଯିଏ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ରବିବାର ଦିନ ରବି ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ଓ ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀରେ ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଯିଏ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ସବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ପୁନର୍ବାର ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ବିରାଟ ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରେ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀରେ ଯିଏ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଓ ରାତି ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଯିଏ ଗାଁ, ସୁନା, କିମ୍ବା ଏହା ସମାନ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ଗାଁର ପାଲିର ଦୁଇ ଗୁଣା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଫଳ ମିଳେ। ପୁନର୍ବାର ଏଠାକୁ ଫେରି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଗାଁ, ପୁତ୍ର, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭ ଆର୍ଥିକ ସମୃଦ୍ଧି ଉପଲବ୍ଧ କରେ। ଭାରତରେ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଦିଏ, ସେ ପୁନର୍ବାର ଏଠାକୁ ଫେରି ସୁଖୀ ଓ ଧନୀ ହୁଏ। ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ହରିଙ୍କ ନାମ କହିଥାଏ କିମ୍ବା ଦାନ କରେ, ସେ ମହାପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ କୃପା ଲାଭ କରି, ଏହି ଜୀବନରେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଉପଲବ୍ଧ କରେ।