ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ନାଥ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି । ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ । ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଏକ ନିଷ୍ଠାଶୀଳା ନାରୀଙ୍କୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଦାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ପୃଥିବୀ ଦାନ କରି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଦାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାଥ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି । ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଏହି ଜୀବନରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଦେଖିପାରନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ସାର୍ଥକତା ପାଇଁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବାରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି । ଦେବତା, ସିଦ୍ଧଗଣ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅନ୍ତିମେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି । କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ହରିଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଶ୍ଚୟ ହରିଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ଘୀର ଦୀପ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ମାଘ ମାସର ସୁର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗାରେ ମାଘ ମାସର ସୁର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି । ବୈକୁଠରୁ ପୃଥିବୀକୁ କେହି ଫେରି ଆସିନାହିଁ । ଦିନେ ଦିନେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଗତିରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ । ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ସେ ସାଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଅନ୍ତି । ମୀନ ଓ କର୍କଟ ରାଶି ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅତି ତୀବ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ଜ୍ୱଳିଥାଏ । ଏହି ସମୟରେ ବୈକୁଠରେ ସେ ଚୋଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା । ବୈଶାଖ ମାସରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ହରିଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ସେ ସୁନ୍ଦର ଓ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ବୈଶାଖ ମାସରେ ଦ୍ବିଜଙ୍କୁ ଚିଉର ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଭାରତରେ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚୋଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଠରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା । ଭାରତ ଭୂମିରେ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଏବଂ ଶିବରାତ୍ରିରେ ଶିବଙ୍କୁ ବିଲ୍ୱପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଶ୍ଚୟ ଶିବଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ମାଘ ମାସରେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ଶଂକରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଭାରତରେ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଶ୍ଚୟ ରାମଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଶରତ ଋତୁରେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କ ବିଶେଷ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଭୋଜନ, ଦାନ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଶିବର ଲୋକରେ ସାତ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଅଚଳ ହୁଏ, ପୁତ୍ର ପଉତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ । ସେ ରାଜାର ରାଜା ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପକ୍ଷ ପରିଚ୍ଛେଦରେ ଭାରତରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେ ବୈକୁଠରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ।