ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ଏହା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଯେ, ଯିଏ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଧରା ଉପରେ ଅପୂର୍ବ ସମ୍ମାନ ଓ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମକୁ ଜନସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ନିଜର ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଶତ ହଜାର ଗ୍ରାମର ଅଧିପତି ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଗ୍ରାମ ଅନେକ ଲୋକ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶସ୍ୟ ସହିତ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, କିମ୍ବା ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ନଗର ଭାରତ ଭୂମିରେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ଏହି ଦାତା ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଏ। ଏପରି ମହାଦାତାକୁ ଧରା ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବି ତ୍ୟାଗ କରିନଥାଏ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶତ ନଗର କିମ୍ବା ଏକ ଦେଶ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ କରେ, ଯେଉଁଠି ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଅଛି, ସେଉଁଠି ସେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ। ଏପରି ଦାତାକୁ ଧରା କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତ୍ୟାଗ କରିନଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ କିମ୍ବା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ମଧ୍ୟର ଭୂମିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଭକ୍ତ ପତ୍ନୀକୁ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ସମସ୍ତ ଦାନର ଦାତା ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିପତି ହୁଏ। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଜୀବନରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତନ ଦେଖନ୍ତି। ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ମାନବ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସଦୃଶ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସେବା କରେ। ଦେବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନଶ୍ୱର, କିନ୍ତୁ ଏହି ଧର୍ମକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମହିମା ଅକ୍ଷୟ। ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଦିଏ, ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ହରିଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକରେ ହରିଙ୍କୁ ଘିଅ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପାଏ। ଯିଏ ମାଘ ମାସରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ପ୍ରୟାଗରେ ମାଘ ମାସରେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କଲେ ସେ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ଧରାକୁ କେବେ ଫେରିବା ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଦିନେ ଦିନେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ସେ ଏଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ତାଙ୍କର ପାଦଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ଧରା ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ବୀ ହୁଏ। ମୀନ ଓ କର୍କଟ ରାଶି ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବେଶି ତାପ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ସମୟରେ ଯିଏ ଧର୍ମ କରେ, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ୟ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଯିଏ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଦେଉଛି, ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଶୋଭାବାନ୍ ଓ ସୁଖୀ ହୁଏ। ବୈଶାଖରେ ଦ୍ୱିଜକୁ ଚିଡ଼ା ଦାନ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଭାରତରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିବା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ୟ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏଠି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ଏବଂ ଶିବରାତ୍ରିରେ ଶିବଙ୍କୁ ବିଳ୍ୱ ପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଭଳି ଉତ୍ତମ କର୍ମ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଓ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଅପୂର୍ବ ଫଳ ଓ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ବଚନ।