ଓ ଶୌନକ ଋଷି, ହରି ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ପୃଥିବୀରେ ଚରଣ କରନ୍ତି। ଆପଣ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପଚାରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜଣାଯାଇଛି ଓ ଆଶା କରାଯାଇଛି। ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ପୁରାଣ, ଉପପୁରାଣ ଓ ବେଦର ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦକୁ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦିଏ; ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ପୁରାଣର ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗ୍ରନ୍ଥର ବୀଜ ଓ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ବ୍ୟାଖ୍ୟା। ଶୌନକ, ବୈଷ୍ଣବ, ଯୋଗୀ ଓ ସଜ୍ଜନମାନେ ଏକ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହଁନ୍ତି। ସଜ୍ଜନମାନେ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ, ଯୋଗୀମାନେ ଯୋଗୀଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯୋଗୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦେବତା, ଦେବୀ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଜୀବମାନଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ, ଶାଳଗ୍ରାମର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏଠି ମିଳେ। ପ୍ରକୃତିର ଲକ୍ଷଣ, ତାହାର ଅଂଶ ଓ ରୂପ ଏଠି ଉପସ୍ଥାପିତ। ସଜ୍ଜନ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଶୁଭାଶୁଭ ଗତିର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଏପରେ ଗଣେଶ ଅଂଶରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମକଥା ଉପସ୍ଥାପିତ। ଗଣେଶ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ ସଂବାଦରେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ଏପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କଥା ହୋଇଛି। ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ, ଏକ ଲୀଳା, ଚମତ୍କାର ଓ ଶୁଭ ଘଟଣା ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏହି ପରମ ଉତ୍ତମ ପୁରାଣ ଆପଣଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଶ୍ରୀ, ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ପୁରାଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ସାର, ବେଦମୂଳକ। ଏହିକାରଣରୁ ପୁରାଣଜ୍ଞମାନେ ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ବୋଲି କହନ୍ତି। ଗୋଲୋକରେ, ଯେଉଁଠାରେ ରୋଗ ନାହିଁ, ସ୍ୱୟଂ କୃଷ୍ଣ, ପରମ ଆତ୍ମା, ଏହି ପୁରାଣକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଓ ସ୍ନେହରେ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ନାରଦ ଏହାକୁ ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ଜାହ୍ନବୀ ତଟରେ ଦେଇଥିଲେ। ବ୍ୟାସ ମୋତେ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୂମିରେ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପୁରାଣ ଅଷ୍ଟାଦଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକରେ ଗଠିତ, ଏହାର ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରବଣ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ। ଏହିପରି ଶୌନକ ଉତ୍ସୁକତାରେ କହିଲେ, “ଏହି ପରମ ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡର ସମସ୍ତ କଥା ଏବଂ ତାହାର ବିସ୍ତୃତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତୁ।” ତେଣୁ ସୌତି ନମ୍ରତାରେ ହରି, ଦେବମାନେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମକୁ କହିବି, ଯାହା ବ୍ୟାସଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି। ବିନାଶକାଳରେ, ମହାର୍ଷି, କେବଳ ଏକ ଅପାର ଆଲୋକ ଥିଲା। ସେଇ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆଲୋକ ପ୍ରଭୁଙ୍କ, ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେଠାରୁ ଉପରେ ଅଛି ଗୋଲୋକ, ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟର ତୁଳ୍ୟ। ଗୋଲୋକର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମୟ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଗଠିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସୁନ୍ଦର। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ଏହି ଲୋକ ଆଧାରିତ, ଆକାଶରେ ବିରାଜମାନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏଠାରେ ଅନେକ ମଣିମୟ ମହଲ ରହିଛି। ଏହାର ତଳେ, ବାମପାଖରେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନ ପରିମାଣରେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି। ଏଠାରେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଅଛି, ଯାହା ଗୋଲାକାର ଓ ଏକ କୋଟି ଯୋଜନ ବ୍ୟାପକ। ସେଠାରେ ଚାରି ହାତିଅଛିଥିବା ସଙ୍ଗୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବୃଦ୍ଧି, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଏପରି ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ। ବିନାଶକାଳରେ ଏହା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ଏଠି ଶିବ ଓ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଥାନ୍ତି। ଏହି ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ, ଶାଶ୍ୱତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ। ଏହି ଗୋଲୋକ ନିଜେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ, ନିରାକାର ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ। ଏଠିର ଯିଏ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ନବ ମେଘ ଧଳ ଅବୟବ ଓ ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।