ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପ୍ରେମିକା, ଶୋଭାୟମାନ ଭୂଷଣ ଓ ମନୋହର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପୁରୁଷଙ୍କର ସହଚାରୀ ହୁଏ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଓ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ତାପରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ। ଏହା ପରେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏଭଳି ସୁନ୍ଦର ପ୍ରେମିକା ପାଏ। ଯିଏ ଏକ ଫଳଦାୟକ ବୃକ୍ଷ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ପାଏ। ଯିଏ କେବଳ ଫଳ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ବା ବିଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ ଦେଇ ନୁହେଁ, ସେ କୁବେରଲୋକରେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିଥାଏ। ଯିଏ ଶସ୍ୟଶ୍ୟାମଳ ଓ ଶୋଭାୟମାନ ଭୂମି ଦାନ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଦାନକାରୀକୁ ଶତ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧରି ପୃଥିବୀ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ଜନସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରାମ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ ହୁଏ। ଯିଏ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶସ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜନସମୃଦ୍ଧ ଏକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ଭାରତଭୂମିରେ ଏକ ସହର ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଏ। ଏହିପରି ଦାନକାରୀକୁ ଦଶ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧରି ପୃଥିବୀ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ଏକ ଶତ ସହର କିମ୍ବା ଏକ ଦେଶ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ କରେ, ଯାହା ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବୃକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଶାସକ ହୁଏ। ଏହିପରି ଦାନକାରୀକୁ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧରି ପୃଥିବୀ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀକୁ ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପମୟ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସେବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାଥ ହୁଏ। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଏପରି ଦାନକାରୀଙ୍କୁ ଜୀବନ କାଳରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଦେଖନ୍ତି। ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସଦୃଶ ରୂପ ଲାଭ କରି ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବା କରେ। ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନଶ୍ୱର ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଅବିନାଶୀ ରହନ୍ତି। ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ହରିଭକ୍ତି ପାଏ। ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକରେ ହରିଙ୍କୁ ଘିଅ ଦୀପ ଦାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପାଏ। ଯିଏ ମାଘ ମାସରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପାଏ। ଯିଏ ପ୍ରୟାଗରେ ମାଘ ମାସରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ପାଏ। ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ପୃଥିବୀକୁ କେବେ ଫେରା ନାହିଁ। ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏମିତି ଜନର ଚରଣଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।