ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥାରେ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ—ଏହି ଚତୁର୍ଭୁଜ ଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ—ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଭୈଷ୍ଣବମାନେ ଅଭିଲାଷା ନେଇ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କାଳକ୍ରମରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ସମୟରେ ଅଭିଲାଷା ମୁକ୍ତ ହେଇଯିବେ। ତଥା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୈଷ୍ଣବମାନେ ଛଡ଼ା, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଅଭିଲାଷା ନେଇ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମରେ ରହିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପବିତ୍ର ତୀରେ ବାସ କରି ତପସ୍ୟାରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଶିବ, ଶକ୍ତି, ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅଭିଲାଷା ରହି ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରିଥିଲେ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରି ସଦା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବଂ ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣରେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନିଷ୍ଠା ଲୋକମାନେ, ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରହିଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଅଭିଲାଷା ରହିଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଭିଲାଷା ନିର୍ମୁକ୍ତ ଭୈଷ୍ଣବମାନେ ଏହି ସ୍ଵର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଗାଁ, ଚାନ୍ଦି, ଜନାନୀ, ଅସ୍ତ୍ର, ଧାନ, ଫଳ, ଜଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନ୍ବନ୍ତରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣ, ଗାଁ, ତାମ୍ବା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜମି ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ଧାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ୟ ରହିଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଘର ଦାନ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଘର ଦାନ କରନ୍ତି, ଘର ରେ ଥିବା ଧୂଳିର ପ୍ରମାଣ ଯେତେ ବର୍ଷ ତେତେ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ଘର ଦାନ ଦିଅନ୍ତି, ମହଲ ତିଆରି କରିଥିଲେ ଫଳ ଚାରିଗୁଣା ହୁଏ, ଲୋକ କଳ୍ୟାଣ ସାଧନା ପାଇଁ ଜନସାଧାରଣ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଫଳ ଶତଗୁଣା ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ପୋଖରି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପୋଖରି ଦାନରେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏହି ପୋଖରିର ଆକାର ଚାରି ହଜାର ଧନୁର ଲମ୍ବ ହେଉଛି। ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତାକୁ କନ୍ୟା ଦାନ କରିଲେ, ଦଶଟି ପୋଖରି ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ପୋଖରି ତିଆରି କରିଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ତାହାର ମାଟି ଉଠାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ପିପଳ ଗଛ ରୋପି ତାହାର ଭିତି ଖୋଲିଥିବେ, ଏବଂ ସାବିତ୍ରୀ, ଯେଉଁ ଲୋକ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ଦାନ କରନ୍ତି, ମନ୍ଦିର ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ବିଶାଳ ହେଉଥିଲେ ଫଳ ଚାରିଗୁଣା ହୁଏ। ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭୃତି ହୋଇ ହରିଙ୍କୁ ଝୁଲା ମନ୍ଦିର ଦାନ କରିଥିଲେ ବିଶେଷ ଫଳ ମିଳେ। ରାଜପଥ ଉପରେ ମହଲ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏହି ଫଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିବା ଫଳ ସମାନ ହୁଏ। ଏମିତି ଦାନ କରି ସ୍ଵର୍ଗ ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ପୁନଃ ଭାରତ ଭୂମିକୁ ଫେରିଆସନ୍ତି। ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସ୍ଵର୍ଗ ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି।