ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଜଗତ୍ର ନିର୍ମାତା ଏଭଳି କଥା କହିବା ପରେ, ସେ ସଭାରେ ରହିଗଲେ। ଏହି ରାଜା ଶ୍ଲୋକର ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ବର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ରାଜା। ଯେ କେହି ଏହି ଶୁଭ ରାଜା ଶ୍ଲୋକକୁ ଦିନର ତିନି ସଂଧିରେ ପଠେଇଥାଏ— ତାପରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଦେବୀକୁ, ଯାହା ଏକ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ଦେବୀ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ହସି ତା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: "ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଯେଉଁଠି ଆଶା କରୁଛ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି। ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏକ ଶିଳ୍ପନିପୁଣ, ନିତ୍ୟା ମହିଳାର ଆଶା କରୁଛି।" ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ମହାଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଧନରୁ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଦୟାରେ କମଳା, ଏକ ଶିଳ୍ପନିପୁଣ ଝିଅ, ଜନ୍ମ ନେଲା। ସମୟ କ୍ରମେ, ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ତାପରେ, ସେ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କ ପୁଅକୁ ଏପରି ନିଜ ଜୀବନସାଥୀ ଭାବେ ବାଛିଲା। ରାଜା ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ମଣି ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜାଇ ଦେଇଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସତ୍ୟବାନ୍—ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ସୂର୍ବୀର—ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେଉଁଠି ଗଲେ। ମୁନି, ଯମ ତା ଜୀବାତ୍ମାକୁ ବନ୍ଧିଲେ, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଆକାରରେ। ପରେ, ଯମ ଏହି ଅତି ସୁନ୍ଦର ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ, ଯମ—ନିୟମର ଦେବତା—କହିଲେ: "ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ସହିତ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କର। ପଞ୍ଚ ତତ୍ୱର ଦେହକୁ ଧରି ମର୍ତ୍ୟ ଚାଲିପାରିବ ନାହିଁ।" "ତୁମର ପତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମୟ ଭାରତରେ ତୁମେ ରହିଥିବା ବେଳେ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ।" "ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରାଣୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥାଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମହାମୁନି ହୁଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ବୀ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିମ୍ନଜାତିର ହୁଏ।" "ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ବିଦେଶୀ ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ହୁଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗଛ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀ ହୁଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କୀଟ ହୁଏ।" "ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର ହୁଏ; କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପିଶାଚ ଓ ବେତାଳ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଏବଂ ଅସୁର ହୁଏ।" "କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୁଏ; କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପିଡ଼ିତ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ନରକକୁ ଯାଏ; ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।" "ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ୟକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ଲୋକକୁ ପାଏ। ଏହିପରି, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ କୁବେରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଏ।" "ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାରାଗଣ ଓ ସତ୍ୟର ଲୋକ ପାଏ। ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାତାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକ ପାଏ।" "କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ଗୋଲୋକ ପାଏ।" "କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ କୋଟି ଯୁଗର ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଏ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ କମିଯାଏ।" "ଏହିପରି, ମୋରୁ, ଶୁଭା, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ଓ ସତ୍ୟ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।" ପରେ, ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନବତୀ ନାରୀ କଥା କହିଲେ।