ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ବ୍ରହ୍ମାୱୃତ ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଏକ ବିଶେଷ ଉପଚାର ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ନନା ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ବିଷୟ ବହୁତ ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ, ପାନ କଲେ ପିପାସା ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ଏହା ଦେହର ଶୋଭା ବଢାଏ, ସଭାର ଭାସ୍କର୍ୟ ଓ ତେଜ ଉନ୍ନତ କରେ। ସୋନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ସଦା ଶ୍ରୀ ଓ ଶ୍ରୀଦାନ୍ତା ଦେଇଥାଏ। ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଓ ଲତାରେ ଭୂଷିତ, ଅନେକ ରଙ୍ଗର ସାଥିରେ ମିଶିଥାଏ। ଏହା ସମସ୍ତ ଶୁଭର ରୂପ, ଶୁଭଦାନ୍ତାର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରତା ଦେଇଥାଏ, ପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ। ମଣି ଓ ଏହିପରି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତିଆରି, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ମିଶିଥାଏ। ବିଭିନ୍ନ ଗଛରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଅନେକ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମନୋହର ସିନ୍ଧୁର, ଭ୍ରୂକୁଟିର ଶୋଭା ବଢାଏ। ପବିତ୍ର ଗାଠିରେ ଯୋଡାଯାଇଛି, ପବିତ୍ର ତାଗାରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି। ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଦେଇ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ମାନେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଶ୍ରୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଚତୁର୍ଥ ବିଭକ୍ତିରେ ଶେଷ, ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭାବରେ ଶେଷ ହୁଏ। "ଶ୍ରୀଁ, ହ୍ରୀଁ, କ୍ଲୀଁ, ସ୍ୱାହା" ସାବିତ୍ରୀକୁ; ମୁଁ ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥାନର ରୂପ କହିବି। ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଗୋଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଭକ୍ତି ସହିତ ବେଦମାତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ। "ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମର ରୂପରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, ଶୋଭାବତୀ।" "ଏ ନିତ୍ୟା, ଏ ନିତ୍ୟପ୍ରିୟା ଦେବୀ, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ସଦା ଆନନ୍ଦ।" "ସମସ୍ତ ରୂପର ନିଧି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" "ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେର ପାପ ଦଗ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା।" "ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶରୀର, ମନ, କଥା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପାପ କରେ—" ଏପରି କଥା କହି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସଭାରେ ଥିଲେ। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରର ରାଜା, ଅଶ୍ୱର ମହାମେଶ୍ଵର ଉପାସନା କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଶୁଭ ଷ୍ଟୋତ୍ର ତିନି ସମୟରେ ପାଠ କରେ— ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥାରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଠାରେ ରାଜା ଦେଖିଲେ ଦେବୀ, ଯାହା ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ, ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ହସୁଥିବା, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: "ତୁମେ ଓ ତୁମ ପତ୍ନୀ ଯାହା ଚାହୁଅଛ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବି।" "ତୁମ ପ୍ରିୟା ଏକ ଶିଳ୍ପିନୀ କନ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଅଛନ୍ତି।" ଏପରି କହି, ମହାଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ଯାଇଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କୃପାରେ, ରାଜାଙ୍କ ଧନରୁ କମଳା ଶିଳ୍ପିନୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମୟ କ୍ରମେ, ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢିଲେ। ପରେ, ସେ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ବର୍ଗାରେ ନେଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଓ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ କରି ବର ଦେଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସତ୍ୟବାନ୍ ତଥା ସତ୍ୟ ଓ ଶୌର୍ୟରେ ଅଟୁଟ— ତାପରେ, ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ମୁନି, ଯମ ତାହା ଜୀବାତ୍ମାକୁ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଆକାରରେ ବାନ୍ଧିଲେ। ପରେ, ତାହା ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଖି, ଯମ ନିୟମର ଦେବତା— ଯମ କହିଲେ: "ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରିୟା ସହ ଯିବାକୁ ଚାହୁଅଛ, ତେବେ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କର।" "ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱର ଶରୀର ଧରି, ମର୍ତ୍ୟ ଜଣେ ଯିବାକୁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।" "ତୁମ ପତିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ଭାରତରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି।" "କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜୀବ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ।" ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଉପଚାର, ଦେବୀଙ୍କ କୃପା, ଏବଂ ଯମଙ୍କ ନିୟମର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଏହି କଥାରେ ଉତ୍କଟ ଭାବରେ ବିବର୍ଣ୍ନିତ।