ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା, ମହାନ ଷଷ୍ଠୀ, ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା, ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ତିନି ଟି କଲ୍ପ—ବ୍ରହ୍ମ, ପଦ୍ମ ଏବଂ ବରାହ—ଏହି ତିନିଟିକୁ ତିନି କଲ୍ପ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଚାରି ପ୍ରକାରର ବିନାଶ, କାଳ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା ସେଠି ଥିଲେ। ତାପରେ, ଧାତୁଙ୍କର ପଛ ଅଂଶରୁ ଅଧର୍ମର ଜନ୍ମ ହେଲା। ତାଙ୍କର ନାଭି ଅଂଶରୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯିଏ କୁଶଳ କର୍ମୀମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ। ତାପରେ, ଧାତୁଙ୍କର ମନରୁ କିଶୋର ପୁଅମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ—ସନକ, ସନନ୍ଦ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନ। ମୁହଁରୁ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଭା ଅଳକିତ କିଶୋର ପ୍ରକଟ ହେଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ରୂପରେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ମନୁ ତାଙ୍କର ଜନନୀ ସହିତ ଧାତୃଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବରେ ରହିଲେ। ପ୍ରଭୁ, ଦୁଇବାର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଜଗତ ରଚନା ପାଇଁ ଶୁଭ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ମନୁ କ୍ରିୟାଶୀଳ ହେଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜଗତର ନାୟକ, ଏହି କାରଣରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର କୁଅଁରୁ ଏଗାରଟି ରୁଦ୍ର ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାମସ ଭାବରେ ସ୍ମୃତି ହେଉଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ, ଗୋଲୋକର ନାୟକ, ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ପ୍ରକୃତି ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ଅପରିଚ୍ଛନ୍ନ ଏବଂ ଭାଇଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ। ସେ ମହାନ, ଉତ୍ତମ ମନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୀଷଣ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ କାନରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୁଲହ ବାମ କାନରୁ। ଅରଣି ନାକରୁ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରା ମୁହଁର ତାଲୁରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଛାୟାରୁ କର୍ଦମ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ନାଭିରୁ ପଞ୍ଚଶିଖ ଓ ସେହିପରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ମାରୀଚି କାନ୍ଧ ଅଂଶରୁ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଅପାନ୍ତରତମା ଗଳା ଅଂଶରୁ। ହଂସ ବାମ ପଟ ଉଦରରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ଯତି ଡାହାଣ ପଟ ଉଦରରୁ; ପିତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ନାରଦ କହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗାଇଛନ୍ତି, ଆପଣ ଆମକୁ କିପରି ଏହି ଜଗତ ଜୀବନରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ କହିବେ? କେଉଁ ପୁଅକୁ ଏହି ତପସ୍ୟାଠାରୁ ବଡ଼ ଅମୃତ ଦିଆଯାଇଛି? କେଉଁ ପିତା, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଗଭୀର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡିବେ? ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷର ବୀଜ ଏବଂ ମାନବତାର ସ୍ରେଷ୍ଠ ବୀଜ କିଏ? ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ। ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସେବା ତ୍ୟାଗ କରି, ଯାହା ଅମୃତଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ଏହା ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ପରି, ନାଶବାନ, ଅସାର, ଅସତ୍ୟ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ। ଯେପରି ଟଙ୍କା ଉପରେ ମାଂସ ମାଛକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ନିଜର ନାଶ ହୁଏ।” ଏଭଳି କହି, ନାରଦ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଚୁପ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ଶାପ ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: “ତୁମେ ଏକ ଖେଳାଳି ହରିଣ ହେବା, ଯୁବତୀମାନେ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷୀ, ଲୋଭୀ ଏବଂ କାମୀ। ଯୁବତୀମାନଙ୍କର ଅବିଚଳ ଯୁବା ଏବଂ ବହୁତ ସୂନ୍ଦରତାରେ ଆକର୍ଷକ। ପ୍ରେମ ବିଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାତା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ରତିରେ ଆସକ୍ତ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମର ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ହେବ, ମଧୁର ଏବଂ ଗାୟନରେ ପ୍ରବୀଣ। ଜ୍ଞାନୀ, ମଧୁର କଥାବର୍ତ୍ତା, ଶାନ୍ତ, ନୀତିଶୀଳ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ତୁମେ ଏକ ନିଜ ସ୍ଥାନୀୟ ଅରଣ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଉପଭୋଗ କରିବା।