ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷି ଜନେ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ କହିଲେ—ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ଏକ ନାୟକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇନଥିବା ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଏକ ଋତୁବତୀ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇନଥିବା ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତାହା ଅନୁଚିତ। ଏହିପରି ଜନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି କୌଣସି କନ୍ୟାକୁ ବେଚିଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ହରିଙ୍କ ନାମକୁ ବେଚିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମ ରହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜ ଯଦି ଦୁଇଥର ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ମାଛ ଖାନ୍ତି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ଏପରି କଥା କହି ଉପରୋକ୍ତ ଋଷି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଇ, ଏକା ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଗଲେ। ଏବେ ନାରଦ ଚିନ୍ତା କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଋଷି ପ୍ରାସାର ଯିବା ପୂର୍ବରୁ କେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ? ରାଜା କିପରି ବେଦମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ?” ତାହା ପ୍ରତି ନାରାୟଣ କହିଲେ—ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ବ୍ରତ ଦୁଇ ଷଟ୍ (ସତର) ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିରେ ବସ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, ଭୋଜନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜାରେ ଗଣେଶ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏବେ ସବିତୃ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସମୟରେ କିପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ। ସେ ଦେବୀ ଗଳା ଗୋଲାପୀ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ସେ ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ଓ ଶୋଭାମୟ ମୁହଁ, ମୁକୁତ ଓ ମଣି ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସେ ଶାନ୍ତ, ଶୁଭ୍ର, ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ଜଗତର ରଚନାକାରୀ। ସେ ବେଦମାତା, ବେଦର ସାର ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଥିବା ଦେବୀ। ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖି, ଷୋଡଶ ଉପଚାର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ବେଦମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ ହୁଏ। ଏହି ପୂଜାରେ ଆସନ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ନିମ୍ନା, ଅଞ୍ଜନ—ଏହି ସବୁ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ମାଳା, ଗନ୍ଧ, ଆଚମନ ଜଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦନ, ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଦାର୍ଥରେ ତିଆରି ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପଚାର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଜଳ, ପାଦ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଦରକାର, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଶୁଭ୍ର ଜଳ, ଦୁର୍ବା ତୁଳସୀ, ଫୁଲ ଓ ଚାଉଳ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଖୁସି ଦେଇଥିବା ଆମଳ ତେଲ ଦେବୀଙ୍କ ଶରୀର ଶୋଭା ବଢାଇଥାଏ। ଏହି ତେଲ ମାଲୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଆସିଥିବା, ଦେହର ଦୀପ୍ତି ବଢାଇଥାଏ। ଖୁସି ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଦିଏ। ସେ ଦେବୀକୁ ଦେଖିଲେ ଜଗତ ଶୋଭା ପାଏ, ଦେଖିବାରେ ଦୀପ୍ତି ଆସେ। ଏହି ଅର୍ପଣ ଦେବୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି, ପୋଷଣ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଭୋକ ଦୂର କରିଥାଏ। କମ୍ପି ଓ ଅନ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ଖୁସି ଦେଇଥିବା ତାମ୍ବୁଳ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ତାମ୍ବୁଳ ଢେର ଶୀତଳ ଓ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ, ପାନୀୟ ପ୍ରୟୋଜନରେ ସହାୟ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଶରୀର ଶୋଭା ବଢାଇଥାଏ, ସଭାର ଶୋଭା ବଢାଇଥାଏ। ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଏହି ଉପଚାର ବନ୍ଧାଯାଇଥାଏ, ସଦା ଶ୍ରୀମୟ ଓ ଶ୍ରୀଦା। ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭାମୟ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ରୂପରେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଉପଚାର ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ରତା ଦେଇଥାଏ, ଶୁଭ୍ରଙ୍କୁ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ମଣି ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତିଆରି, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ସହିତ ମିଶିଥାଏ। ବିଭିନ୍ନ ଗଛରୁ ତିଆରି, ଅନେକ ରୂପରେ ଶୋଭିତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଖୁସି ଦେଇଥିବା ସିନ୍ଦୂର ମାଥାର ଶୋଭା ବଢାଇଥାଏ। ଶୁଧ୍ଧ ଗଠନ ସହିତ ବନ୍ଧାଯାଇଥିବା, ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁରୁ ତିଆରି। ଏପରି ବେଦମାତାଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ରାଜା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଲାଭ କଲେ।