ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ସ୍ୱାମିନୀ, ଜ୍ଞାନମୟୀ ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ଦେବୀ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ହରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରିସ୍ଥିତିରେ, ସ୍ୱୟଂ ହରି ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ତାଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ ତୁଳସୀଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ଏହି ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା, ଯାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ଓ ବାଣୀଙ୍କ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ—"ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ବୃନ୍ଦାବନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା"। ଯିଏ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଠିକ୍ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଘୀ ଦୀପ, ଧୂପ, ସିନ୍ଧୂର ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା। ହରିଙ୍କ ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତୁଳସୀ ଗଛରୁ ଦେବୀ ତୁଳସୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହାପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—"ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ପୂଜିତ ହେବା।" ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଧାରଣ କରିବେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନାରଦ ଚିତ୍ତାକର୍ଷିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଦୟାକରି ମୋତେ ତୁଳସୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହ।" ନାରାୟଣ କହିଲେ: "ହରି, ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ।" ଭଗବାନ୍ କହିଲେ: "ଏହିପରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ ବୃନ୍ଦା ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବି।" ଏହି ଦେବୀ ପୁରାତନ କାଳରୁ ବୃନ୍ଦାବନ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ। ସେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ନିରନ୍ତର ପୂଜିତ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଜଗତ୍ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ବିନା, ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ତୁଳସୀ ରାଶି ଦେଇଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହିଁ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନର ସ୍ୱରୂପ, ଚିରକାଳରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା। ଏପରି ସ୍ତୁତି କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ଗର୍ବିତ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ତୁଳସୀ ନିଜ ଆତ୍ମସମ୍ମାନରେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି। ଭାରତୀଙ୍କ ଆଦେଶ ମିଳିବା ପରେ, ହରି ନିଜ ନିବାସକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ପୁନି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—"ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମକୁ ପୂଜିବ।" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଦେବୀ ତୁଳସୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ହେ ନାରଦ। ବୃନ୍ଦା, ବୃନ୍ଦାବନର ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ। ଏହି ଅଷ୍ଟନାମ ଓ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ନାମର ଅର୍ଥ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ତୁଳସୀଙ୍କ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଏ। ଏହି ଦିନ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସନ୍ତାନହୀନ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି, ବିୟୋଗୀ ପ୍ରିୟଜନ ପାଆନ୍ତି। ରୋଗୀ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ବନ୍ଧୀ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହିପରି ତୁଳସୀସ୍ତୁତି ଉପଦେଶ ହେଲା; ଏବେ ମୁଁ ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ କହିବି। ଯାହା ମୁଁ କହିବି, ତାହା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଆବାହନ ନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଚଳିବ। ତୁଳସୀ ହେଉଛନ୍ତି ଫୁଲର ସାର, ପତିବ୍ରତା, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ। ଫୁଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହିଁ, ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଋଷି। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ସେ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରନ୍ତି। ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଆପଣ ମୋତେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ସେ କିପରି ପୁରାତନ କାଳରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ଓ ବେଦର ଉଦ୍ଭବ କିପରି ହେଲା, ସେ ଆମେ କିପରି ଶୁଣିଲୁ।