ନାରଦ ମୁନି, ଶୁଣ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ଆଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ତୁଳସୀଙ୍କ ଦେହରୁ ତୁରନ୍ତ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ନଦୀରେ, ମହାମୁନି, କିଛି କୀଟ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ତିଆରି କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଗୁଡ଼ିକି ଭୂମିରେ ମିଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ 'ପିଙ୍ଗଳା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପୃଷ୍ଟ। ତାପରେ, ନାରଦ ମୁନି ପଚାରିଲେ, "ମୁଁ ତୁଳସୀଙ୍କ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ବିଷୟରେ କିଛି ଶୁଣିନାହିଁ। କିଏ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ?" ଏପରେ ସୂତ ମୁନି ପୁରାତନ ଏହି ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ତିନି ତୁଳସୀଙ୍କୁ ରମାଙ୍କ ସମାନ ଭାଗ୍ୟ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ନୂତନ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସହିଲେ। ତେବେ ଏକ ଦିନ ଗର୍ବିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଝଗଡ଼ାରେ ଆଘାତ କଲେ। ତୁଳସୀ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଏବଂ ଗ୍ୟାନବତୀ ଏକ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ଥିଲେ।" ହରି, ତୁଳସୀଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ଯାଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରା ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ଓ ବାଣୀଙ୍କ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ: "ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ବୃନ୍ଦାବନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା"। ଯିଏ ନିୟମ ରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥାଏ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ। ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ସିନ୍ଧୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ। ହରିଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତୁଳସୀ ବୃକ୍ଷରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ବରାଦାନ ଦେଲେ: "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ ହେବ।" ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିବେ। ନାରଦ ମୁନି ପୁଣି ପଚାରିଲେ, "ହେ ଧନ୍ୟଜନ, ମୋତେ ତୁଳସୀ ବିଷୟରେ ଅଧିକ କୁହ।" ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ହରି ଯେଉଁଠି ବିୟୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ, ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।" ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଏହି କାରଣରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ବୃନ୍ଦାକୁ ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ। ଯିଏ ଏହି ଦେବୀ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବୃନ୍ଦାବନ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିଲେ, ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ନିରନ୍ତର ପୂଜିତ, ଯାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୁଏ, ତାଙ୍କ ବିନା ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ଫୁଲ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ସମାନ କିଏ ନାହିଁ। ତିନି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନର ଆକୃତି, ଶାଶ୍ୱତ ଭାବେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା।" ଏପରି ସ୍ତୁତି କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନାଥ ସେଠାରେ ଦଢ଼ ହେଲେ। ସେ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଗର୍ବିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଆତ୍ମସମ୍ମାନରେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ। ଭାରତୀଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ, ହରି ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଯାଇଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ବର ଦେଲେ: "ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ପୂଜିତ ହେବ।" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବରଦାନରେ, ଏହି ଦେବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ହସି, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ହେ ନାରଦ। ବୃନ୍ଦା, ବୃନ୍ଦାବନର ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ତାଙ୍କର ଏହି ଅଷ୍ଟନାମ ଓ ସ୍ତୁତି ନାମର ଅର୍ଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ତୁଳସୀଙ୍କ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଳିତ ହୁଏ। ଯିଏ ସେହି ଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଜଗତ ପବିତ୍ରକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ, ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରେ...