ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଏବଂ ତାହାର ପବିତ୍ରତା ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। କେହି ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର ଓ ଗୋମୟ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଶିଳାକୁ ଦେଖିଥିଲେ; କେହି ଅତି ସାଣ୍ଢା, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନାମୟ ଶିଳାକୁ ଦେଖିଥିଲେ। କେତେକ ଶିଳା ଅତି ସାଣ୍ଢା, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ବନମାଳା ରେ ଶୁଭିତ ଥିଲେ; କେତେକ ଆଉ ଥିଲେ ବଡ଼ ଓ ଗୋଲାକାର, କିନ୍ତୁ ବନମାଳା ନଥିଲା। ମଧ୍ୟମ ଶିଳା ଚକ୍ରାକାର, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ବାଣ ବିଧ୍ୱଂସ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଥିଲେ; ଏହି ମଧ୍ୟମ ଶିଳା ସାତଟି ଚକ୍ର, ଛତ୍ର ଓ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ ଥିଲେ। କେବଳ ଦୁଇ କିମ୍ବା ସାତ ଚକ୍ର ଥିବା ଏହି ଶିଳା ମୋଟା ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦ୍ରୁତିମୟ ଥିଲେ। ଆଉ କେତେକ ଚକ୍ରାକାର ଶିଳା ଦୁଇଟି ଚକ୍ର, ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚିହ୍ନ ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦ୍ରୁତି ଦେଉଥିଲେ। ସୁଦର୍ଶନ ଏକ ଚକ୍ରିତ, ଗୁପ୍ତ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିଲେ। କେତେକ ଶିଳାର ମୁଁହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା; କେତେକ ଦୁଇଟି ଚକ୍ର, ବିଶାଳ ମୁଁହ ଓ ବନମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୁଭିତ ଥିଲେ। ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଥିବା ଦୁଇ ଚକ୍ରିତ ଶିଳା ସମ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରୀ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଥିଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶିଳା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ର, ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦ୍ରୁତିମୟ ଥିଲେ। କେହି ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଏବଂ ଏକଟି ଲାଗିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପଛରେ ପ୍ରଚୁର ଥିଲେ। ଅନିରୁଦ୍ଧ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ଗୋଲାକାର ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଶିଳା ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଠି ଶ୍ରୀହରି ସ୍ୱୟଂ ବିରାଜିତ। ଯେଉଁଠି ଶିଳା ରହିଥାଏ, ସେଠି ହେଉଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ। ଛତ୍ରାକୃତି ଶିଳା ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଗୋଲାକାର ଶିଳା ମହାଧନ ଦେଇଥାଏ; ବିକୃତ ମୁଁହ ଦୁଃଖ ଦେଉଥାଏ, କପିଳ ରଙ୍ଗ ଅଳ୍ପତା ଦେଉଥାଏ। ଏଠି ଉପବାସ, ଦାନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ପିତୃକ୍ରିୟା ଓ ଦେବପୂଜା ଯେଉଁଠି ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ମିଳିଯାଏ। ଏଠି ଦିଆଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଦାନ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ। ଯେଉଁଠି ଚାରି ବେଦ ପାଠ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ଏହି ଶିଳା ଜଳ ପାନ କରିବା ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ମହାପୁଣ୍ୟୀ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଆଶା କରେ। ଏଠି ହରି ସହିତ ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚଭୂତ ବିଳୀନ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଥାଏ, ଶିଳାର ପଦ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଜଳ ପାନ କରିଥାଏ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ ଓ କର୍ମଫଳ ରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଶିଳା ଧାରଣ କରି ମିଥ୍ୟା କଥା କହାଯାଏ, କିମ୍ବା ଶିଳା ସ୍ପର୍ଶ କରି ବ୍ରତ ରକ୍ଷା କରାଯାଏନାହିଁ, କିମ୍ବା ଶିଳା ପୂଜା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ଗଛ ଭଙ୍ଗାଯାଏ, କିମ୍ବା ଶଂଖ ପୂଜା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ଭଙ୍ଗାଯାଏ—ଏହା ଅପରାଧ। ଯେଉଁଠି ଶିଳା, ତୁଳସୀ ଓ ଶଂଖ ଏକଠି ରହିଥାଏ, ସେଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ରତା ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହି ତିନିରେ କେବେ ଯଦି କାହାରୋ ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜିତ ହୁଏ, ସେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏମିତି କହି, ଶ୍ରୀହରି ମୌନ ହେଲେ। ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସେପରି ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ଚେଷ୍ଟ ଉପରେ ବିରାଜିଲେ।