ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତପୁରାଣମ୍

ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧତା ଓ ଅଶୁଦ୍ଧତା ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଅନେକ ଲୋକ ରାତିରେ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ। ଯଦି ଶୁଦ୍ଧ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ତିନି ରାତି ଧରି ରଖାଯାଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଏ, କିମ୍ବା ପାଣିରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ସେହି ପତ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଗୋଲୋକରେ ଯିଏ ତୁଳସୀ ବୃକ୍ଷର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେ ସଦା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି। ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯିଏ ନଦୀ ଦେବୀ ଅଟୁଟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ରଖିଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ମହାପୁଣ୍ୟଶୀଳ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଥିବେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପାହଡ଼ ଆକାରେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ କୂଳରେ ରହିବି। ସେଠାରେ ବଜ୍ର-କୀଟ ଓ ହୀରା ଦାନ୍ତିଆ କୀଟ ଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟିଏ ଚକ୍ର, ଅରଣ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଅଟୁଟ ଗଢ଼ିଥିବା ଶିଳାକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି। କେତେକ ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରି ଚକ୍ର ଓ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। କେତେକ ଦୁଇ ଦ୍ୱାର, ଚାରି ଚକ୍ର ଓ ଗାଏର ଖୁରର ଚିହ୍ନ ଥାଏ। କେତେକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ, ଦୁଇ ଚକ୍ର ଓ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। କେତେକ ଛୋଟ ହୋଇ ଦୁଇ ଚକ୍ର ଓ ଅରଣ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। କେତେକ ବଡ଼ ଓ ଗୋଲ, ମାଳା ବିନା। ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଗୋଲ ଆକାର, ଦୁଇ ଚକ୍ର ଓ ତୀର ଘାଉର ଚିହ୍ନ ଅଛି। ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅନ୍ୟ ଏକରେ ସାତ ଚକ୍ର ଓ ଛତା ଏବଂ ଦଣ୍ଡ ଅଛି। କେତେକ ଦୁଇ କିମ୍ବା ସାତ ଚକ୍ର ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। କେତେକ ଚକ୍ରାକାର, ଦୁଇ ଚକ୍ର, ଶ୍ରୀ ଚିହ୍ନ ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଯାଏ। ସୁଦର୍ଶନ ଏକ ଚକ୍ର ଓ ଗୁପ୍ତ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥାଏ। କେତେକ ଶିଳାର ମୁଁହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼, ଦୁଇ ଚକ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଏ। କେତେକ ଦୁଇ ଚକ୍ର ଓ ବଡ଼ ମୁଁହ, ଅରଣ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ଦ୍ୱାରପାଶେ ଥିବା ଦୁଇ ଚକ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରୀ ଚିହ୍ନ ଅଛି। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ର ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। କେତେକ ଦୁଇ ଚକ୍ର, ଗୋଟିଏ ଲାଗିଛି, ପଛରେ ପ୍ରଚୁର ଅଛି। ଅନିରୁଦ୍ଧ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ଗୋଲ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ। ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଅଛି, ସେଠି ହରି ସ୍ଥିତି କରନ୍ତି। ଯେକୌଣସି ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କୃତି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଶମିତ ହୁଏ। ଛତା ଆକୃତି ରାଜ୍ୟ ଦେଏ, ଗୋଲ ଆକୃତି ମହା ସମୃଦ୍ଧି ଆଣେ। ବିକୃତ ମୁଁହ ଦୁର୍ଦ୍ରୁତି ଦେଏ, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ହାନି ଦେଏ। ବ୍ରତ, ଦାନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦେବପୂଜା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରି ଶାଳଗ୍ରାମ ପୂଜା କରିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଦୀକ୍ଷା ନେଇଥିବା ପରି ଫଳ ପାଏ। ସମସ୍ତ ଦାନ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା କରି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଏଠିରେ ମିଳିଯାଏ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶ କାମନା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଚାରି ବେଦ ପାଠ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପାଣି ପିଏ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶ କାମନା କରନ୍ତି। ସେଠି ହରିଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାଦାନ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ। ଏଠି ଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କୃତି ଏଠିରେ ଶମିତ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳିରେ ପୃଥିବୀ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପାଣି ପାଏ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।