ରଣଭୂମିରେ ରାଜା ଅଚେତ ହୋଇ ପଡିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ପୁଣିଥରେ ସଚେତନ ହେଲେ। ତାହାପରେ ମାୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ଏହି ମହାଶୟ ତାଙ୍କର ମାୟାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରି ତୀରମାଳାର ଏକ ବିଶାଳ ଜାଲ ବିନ୍ଦିଲେ। ସେ ଏକ ଅପରାଜିତ ବଣ୍ଡ ଉଠାଇଲେ, ଯାହା ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା। ରାଗରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବଣ୍ଡଟିକୁ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ଏହି ବଣ୍ଡ ଲାଗିବା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଅଚେତ ହୋଇ ପଡିଲେ। ତେବେ ଶିବ, କେବଳ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ୍ରରେ, ସହଜରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ପୁଣି ଜୀବନ୍ତ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ ଶିବ ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ। ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ଭୃଷପର୍ବଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଡମ୍ଭ ମହା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। କୁବେର କଳାକେୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ମାୟାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବରୁଣ ଚଞ୍ଚଳ କଳବିଙ୍କ ଓ ସମୀରଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଜୟନ୍ତ ରତ୍ନର ସାର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ଭାସ୍କର୍ୟମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଧର୍ମ ଧନୁର୍ଧର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ମଙ୍ଗଳ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବିଶ୍ୱ ପଳାଶ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ମହାମାରୀ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ନିରନ୍ତର ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଶଂଖଚୂଡା ରତ୍ନାଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ। ସେ ନିଜ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ସେନାର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଦେଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଏକ ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ। ଏହି ରାଗରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀ ଦାନବମାନଙ୍କର ଏକ ଶତ ଖର୍ପର ରକ୍ତ ପିଇଦେଲେ। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ଆହତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ। ଶଂଖଚୂଡା ତାଙ୍କ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ରଖିଲେ। ସେଥିରେ, ତାଙ୍କ ତୀରବୃଷ୍ଟିରେ ଦାନବମାନେ ଆହତ ଓ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୃଷପର୍ବା, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଡମ୍ଭ ଓ ବିକଙ୍କନ ମଧ୍ୟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏସମୟରେ କାଳୀ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଓ ଶିବ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କଲେ। ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। କାଳୀ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ। ସେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭୟାନକ ହାସ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ, କୌତ୍ତରୀ ମଧୁ ପିଇଲେ। କାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଶଂଖଚୂଡା ତ୍ୱରିତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। କାଳୀ ଅଗ୍ନେୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ, ଯାହା ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେ ବିଶ୍ମୟଜନକ ଓ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ବରୁଣାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ପୁନି କାଳୀ ମହେଶ୍ୱରାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ଯାହା ଅଗ୍ନି ପରି ଦହୁଁଥିଲା। ଦେବୀ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ସେଠିଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି ସମାନ ଉପରକୁ ଉଠିଲା; ସେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରରେ, ରାଜା, ଶାନ୍ତି ଆଣିଲେ। ରାଜା ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରର ଜାଲରେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ରାଜା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲରେ ଏହାକୁ ଶତ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ।