ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ସାଗରଜଳ ପ୍ରେମିକା ଜନନୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶାରାବତୀ ନଦୀର ଜଳ ସହିତ ମିଶି, ହିମାଲୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ଘଟାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଶଂଖଚୂଡ଼ ଯାଇ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶିବ ଯୋଗାସନ ଧାରଣ କରି, ମୃଦୁ ହସ ଓ ମୁଦ୍ରାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶୂଳ ଥିଲା, ଶରୀରେ ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ, ପାଞ୍ଚଟି ମୁଖ ଓ ସର୍ପ ଜନ୍ମା ହିସାବରେ ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ। ଭକ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ଗୌରୀପ୍ରିୟ ଏବଂ ଚିରାନନ୍ଦ ଶିବ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏଥିଲେ, ଦୟାମୟ ମୁଖରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସୃଷ୍ଟିର ଧାରକ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସଂହାରକ ଅଟୁଟ ଅସ୍ତିତ୍ୱ। ଜ୍ଞାନର ଦାତା, ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଜ୍ଞାନର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କର ଗୁଣ। ଏହି ସମୟରେ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ। କାଳୀ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଶଂକର ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶିବ ଶାନ୍ତ ମନେ ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଶିବ କହିଲେ, "ମାରୀଚି ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଥିଲେ ଦାନୁ, ଯିଏ ଭାଗ୍ୟରେ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଥିଲେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ। ସେ ପୁଷ୍କରକ୍ଷେତ୍ରରେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ତାପରେ ସେ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର। ଏବେ, ରାଧିକାଙ୍କର ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଦାନବପତି ଭାରତରେ ଅଛନ୍ତି। ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ସାମ୍ୟ, ରୂପ, ସଂପତ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାପଦ କିମ୍ବା ଅମରତା—ଏହା ସବୁ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁଷ୍ଟିଦାୟକ ନୁହେଁ। ହେ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ, ଦେବତାମଣ୍ଡଳରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାର କ'ଣ ଅର୍ଥ? ତୁମ ଏହି ସ୍ୱାଧୀନତାରେ ଖୁସିରେ ରୁହ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ରୁହନ୍ତୁ।" "ଯେଉଁପ୍ରକାର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କିମ୍ବା ଏ ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମର ସଂପତ୍ତି ହାରାଇବା, ସେମାନେ କେବେ ନ କେବେ ଘଟେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୟ ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ତପସ୍ୟା ଓ ସୃତି ଜଗତରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଛି। ସବୁଠୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ସତ୍ୟରେ ଆଧାରିତ ଓ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ। ପୂର୍ବ କାଳରେ କେବଳ ଏକ ଅଂଶ କଳି ଥିଲା, ତାହା ଦୀରେ-ଦୀରେ କ୍ଷୟ ହେଲା। ଗ୍ରୀଷ୍ମର ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଶୀତକାଳର ଭଳି ନୁହେଁ। କାଳକ୍ରମେ ଏହା ଉଦୟ ହୁଏ, ଏହିପରି ବାଳ୍ୟାବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଦୀରେ ଆସେ। ଦିନରେ ମେଘ ଘନ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସେ ସଦା ଏପରି ରହେନାହିଁ; ପ୍ରତିଦିନ କ୍ଷୟ ହୁଏ। ପୁଣି ଅମାବାସ୍ୟା ପରେ ଦିନକ୍ରମେ ଚନ୍ଦ୍ର ଆବାରି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରେ। ରାହୁ ଗ୍ରସ୍ତ ଦିନରେ, ଘନ ମେଘ ଓ ଅନ୍ଧାର ଦିନରେ ଚନ୍ଦ୍ର ମ୍ଲାନ ଦିଶେ। କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଆବାରି ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବ, ଏବେ ତାଙ୍କର ଅପ୍ରଭା ପାତାଳକୁ ଚାଲିଯାଇଛି।" "ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ପ୍ରାଣୀ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ନଶ୍ୱର ଓ ପୁନଃ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।" ଏପରି ଦେବୀ ଏକ ସମୟରେ ଜଳରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ। ଏହିପରି ଶିବଙ୍କ ଉପଦେଶ ଓ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପଖ୍ୟାନ ଶୁଭ୍ର ଶାନ୍ତି ଓ ଦେବତାମୟ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ।