ସେ ତାଙ୍କ ଚେହେରାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଚୁମ୍ବନ କଲେ, ପୁନଃ ତାଙ୍କର ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଡ଼କୁ ଚୁମ୍ବନ କରି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମଣିମୟ ମାଳା ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଉପହାର କଲେ। ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଜୋଡ଼ା ପାୟଲ ଦେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ନେଇଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଦେଲେ। ମଣିମୟ ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ରତିଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂଷଣ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଅଲଙ୍କୃତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭାମୟ ଶିଂହାସନ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବିଚ୍ଛା ଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଲମ୍ବା କେଶକୁ ସଜାଇ ତାହାରେ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ। ତାଙ୍କ କେଶକୁ ତିନିଟି ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଭୂଷଣ ଓ ଗନ୍ଧ ସନ୍ଦଳ ଲେପ ଦେଇ ସଜାଇଲେ। ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଦୀପ ଆକାରର ଦୀପ୍ତିମାନ ସିନ୍ଦୁର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ। ଖୁସି ଭରା ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ନଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଲଗାଇଲେ। ପୁନଃପୁନଃ ସେ କହିଲେ, "ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ।" ତାପରେ ସେ ତପସ୍ୟା ଅରଣ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ରାଜସି ନିବାସକୁ ଗଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥଳରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁପ୍ତ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନରେ, ଶୁଭ ନଦୀ ତୀରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପବନ ଶାନ୍ତ ଓ ମନୋହର ଥିଲା, ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ମଧୁମକୁଣ୍ଡ ମଧୁର ଧ୍ୱନିରେ ଭରି ଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ, ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦନ ତରୁ ଗୁଛରେ, ଚମ୍ପା, ମାଲତୀ ଓ ପଦ୍ମ ତରୁ ଗୁଛରେ, ଗୁପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥଳରେ, ଶୁଭ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତରେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଶୟନରେ, ଯେଉଁଠାରେ କୋଉଳ ପକ୍ଷୀର ମଧୁର ଡାକ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା, ସେ ଏକ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରାମା ସହ ରମଣ କଲେ। କୃଷ୍ଣପଥର ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଂକ୍ଷା ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ସେ ଆନନ୍ଦ ମୟ ଖେଳ ସ୍ଥଳ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପୁନଃ ସେଠାରେ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ରାଜାଧିରାଜ ଶାସନ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କ ଶାସନ ଅଧୀନରେ ଥିଲେ। ସେ ଶକ୍ତିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର ଉପାସନା, ଅର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଦୂର କରି ନେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଗଲେ, ଚିତ୍ରିତ ପୁତଳି ଭଳି। ସେମାନେ ଏହି ଘଟଣା ବାରମ୍ବାର କହି, ବିପୁଳ କ୍ଷୁଭ୍ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁର୍ଲଭ ନିବାସକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ। ସେ ରତ୍ନ ଶିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ଅରଣ୍ୟର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ, କଳା ଓ ଶୋଭାମୟ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ମନୋହର ମନ୍ଦ ହାସ ଦେଇ, ପଦ୍ମ ଆକାର ମୁହଁ ଓ ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦେବତା ସହିତ ସେ ହରିଙ୍କର ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣ ରୂପରେ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ସଭା ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ତତ୍ତ୍ଵରେ ନିର୍ମିତ, ହୀରାର ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକୁଥିଲା। ଏହା ରବି ମଣି ମାଳା ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୁକ୍ତା ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ପାଉଥିଲା। ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଜଟିଳ ଡିଜାଇନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା। ଏହା ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଶତ ଶିଁଢ଼ି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ରତ୍ନର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ମାସୁର ତମ୍ଭା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା। ଏହା ପାରିଜାତ ଫୁଲ ମାଳା ଓ ଗୁଛରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା। ସମଗ୍ର ସଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ସଜାଯାଇଥିଲା, ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନରେ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ଦେଉଥିଲା।