ଏହି କଥାରେ, ଯେ କେହି ହେଉନ୍ତୁ—ପତିତ କିମ୍ବା ଅପତିତ, ଦୁଃଖୀ କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀ—ସେମାନେ ଯଦି ସେମାନଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅନ୍ୟେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଗ କରିବେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ନାରୀ ନିତ୍ୟ ନୈତିକତାରେ ଅଟୁଟ ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ଏକତାରେ ରହନ୍ତି, ସେ ଗୋଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପତି ସହିତ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଆଦେଶ ଦେଉଛି—ତୁମେ ସେହି ଧର୍ମପତ୍ନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା, ଏହା ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏକ ହଜାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କଲେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଗୋଲୋକରେ ମୋ ସହିତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ। ଏଠାରୁ ସେ କେବେ ବି ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ; ସେ ଆମ ସମାନ ହୋଇ ରହିଥାଏ। କେବଳ ଏକଥର ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ତାହାର ପୂଜା କଲେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ। ଏହିପରି ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ, ଜ୍ଞାନୀ, ମୁକ୍ତ ଓ ଧର୍ମିକ ଲୋକ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଯେଉଁ ପାପୀ ମୃତ୍ୟୁ କାଳରେ ଏଠାରେ ଅନ୍ତ ହୁଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଶିବଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ‘ମହାଦେବ, ମହାଦେବ, ମହାଦେବ’ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ବା ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ‘ଶିବ’ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; କାରଣ, ଶିବଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ବାଣୀ ମୁକ୍ତି ଦାୟକ ଓ ଶୁଭ ଦାୟକ। ଧନ ଓ ବାନ୍ଧବର ବିୟୋଗରେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ି ଯିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ନାମ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ଏବଂ ସନ୍ତାନ ଓ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ‘ଶିବ’ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏପରି କଥା ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ କୁହି, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଏକ କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: ସମୟ ଆସିଲେ ତୁମେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବ, ଯିଏ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟକ ଓ ମଙ୍ଗଳର ଆଶ୍ରୟ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜର ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସତ୍ୟ ରହିଥାଏ, ସେଠି ବିଶେଷ ଏକ କାଳରେ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କ ନିନ୍ଦାରେ ଶରୀର ପରିତ୍ୟାଗ କରିବ। ତାପରେ ତୁମେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଉପଭୋଗ କରିବ। ଯେବେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମହାଉତ୍ସବରେ ପୂଜିତ ହେବେ, ଗ୍ରାମ ଓ ନଗରରେ ଗ୍ରାମଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବ। ମୋ ଆଦେଶରେ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ବିଭିନ୍ନ ତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ପାଖରେ ମହାନ ସେବକମାନେ ମାତ୍ର ତୁମ ସେବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ତୁମେ ମାତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଇବେ। ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏଗାରଟି ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ସଠିକ୍ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାବଶତଃ ଏହି ଧ୍ୟାନ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ସେ ସୃଷ୍ଟିର ଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ କାମନା ପୂରଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତ୍ରୟୋଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସେ ସିଦ୍ଧି ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, କୁବେର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ପାଇଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: "ହେ ବିଧି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି କର।" ଏହିପରି କହି, କୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଦେଲେ। ସୌତି କହିଲେ: ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କ ଚର୍ବିରୁ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେ ଆଠଟି ପ୍ରଧାନ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାହାଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କଲେ—ସୁମେରୁ, କୈଳାଶ, ମଲୟ, ଓ ହିମାଳୟ। ସେ ସାତଟି ସାଗର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ—ଲୁଣ, ଆଖୁ ରସ, ମଦ୍ୟ, ଘୃତ, ଦହି, ଦୁଧ ଓ ଜଳର ସାଗର। ଏହି ପଦ୍ମାକାର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।