ଶଂଖଚୂଡ଼ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ, ଅସତ୍ୟ ଏବଂ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରୁ କିଛି କଥା ଶୁଣ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପରେ ନାରୀକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଦୁର୍ଗା, ସାବିତ୍ରୀ, ରାଧିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ— ନାରୀର ଏହି ଏକାକା ରୂପ ଏମାନଙ୍କର ଅଂଶ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ଶତରୂପା, ଦେଵହୂତି, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ଦକ୍ଷିଣା; କୁବେରଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ବାୟୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଏବଂ ଆଦିତି, ଦିତି; ଅହଲ୍ୟା, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ମେନା, ତାରା, ମଣ୍ଡୋଦରୀ, ପରା; ପୁଷ୍ଟି, ତୁଷ୍ଟି, ସ୍ମୃତି, ମେଧା, କାଳିକା, ଓ ଵସୁନ୍ଧରା; ସ୍ଵସ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧା, କାନ୍ତି, ତୁଷ୍ଟି, ଶାନ୍ତି, ପରା; ସମୃଦ୍ଧି, ଚରିତ୍ର, ଖ୍ୟାତି, କାର୍ଯ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ତେଜସ୍ୱିତା— ଏହି ଦେବୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଅଂଶରୁ ନାରୀର ସତ୍ୟ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଯେଉଁ ରୂପ ପବିତ୍ରତାରେ ଅଧିକ, ସେ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ପବିତ୍ର ରୂପ। ଏହି ରୂପକୁ ଜଣା, ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସତ୍ୟ ରୂପ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା ନଥିବାରୁ, ଅନେକ ଚର୍ଚ୍ଚା ଓ ଶତ୍ରୁ ରାଜାଙ୍କ ଭୟରୁ, ଏହି ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ରୂପକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ରୂପ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ଏକ ଉତ୍ତମ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ କେବେ ଅନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ପତ୍ନୀକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେନି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛି। ମୁଁ ନିଜେ ଶଂଖଚୂଡ଼, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଭୟରେ ଅପସାରିଯାନ୍ତି। ଗୋପମାନଙ୍କର ଏଠି ଆଠଟି ଦଳ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ। ମୁଁ ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିଛି, ଏହା କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଜାଣିଛି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରାଧିକାଙ୍କର କ୍ରୋଧରୁ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ। ଏପରି କଥା କହି, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତୁଳସୀ କହିଲେ, “ଏକ ପ୍ରିୟଜନ ସତତଃ ଏହିପରି ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଚାହେ, ଏହା ଆସକ୍ତି ରୁପରେ। ଏବେ, ତୁମ ତର୍କରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ହାରିଛି। ଜଣେ ପୁରୁଷ ଯଦି ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଯାଇଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ପିତା, ଦେବତା ଓ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଉପହାସ କରନ୍ତି। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦଶ ଦିନରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏକ ଶୂଦ୍ର ଏକ ମାସରେ, ଏବଂ ଵେଦଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସାରି ଯେଉଁମାନେ ମିଶ୍ର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ମାତା ଭଳି। ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କର ପିଣ୍ଡଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ତପ, ପାଠ, ଯଜ୍ଞ, ଉପାସନାର କଣ ଉପଯୋଗ? ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି ବୁଝିବାକୁ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରିଛ। ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣ ନାହିଁ, ବୃଦ୍ଧ, ଅଜ୍ଞାନୀ, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ଅଶୁଭ ମୁହଁ, ମୂଢ଼, ଅଗ୍ରହୀ, ନପୁଂସକ, ଅପରାଧୀ; ଯେଉଁମାନେ ଶାନ୍ତ, ଗୁଣବତୀ, ଯୁବକ, ଜ୍ଞାନୀ; ଯଦି କେହି ଏକ କନ୍ୟାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ବେଚିଦେଇଥାଏ, ସେ ଅପରାଧୀ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ କନ୍ୟାର ମୁତ୍ର ଓ ମଳ ଭୋଜନ କରିଥାଏ। ସେ ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।” ଏପରି କଥା କହି, ତୁଳସୀ ତପୋବନରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତୁଳସୀ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଓ ନାରଦ ତିନିଜଣେ ଶିର ନମାଇଲେ।