ଏହି ଘଟଣାରେ, କୌଣସି ଦେବତା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇନଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶିବ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଉଠାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅଟକାଇଦେଲେ। ଏହି ରୋଷରେ ଶିବ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ଶିବ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଏହି ଭୟରେ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଭୟର କାରଣ ହରିଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତେଣୁ, ନାରାୟଣ ଦୟାକରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ। ନାରାୟଣ କହିଲେ—“ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଆପତ୍ତିରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେଠି ମୁଁ ସବୁଜଗତର ରକ୍ଷକ, ସବୁବେଳେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ଶିବ, ମୁଁ ତୁମେ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ମୋ ସ୍ୱଭାବ ତିନି ଗୁଣର। ତୁମେ ଯାଅ, ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—ଭୟ କାହିଁକି? ସେ ପୂଜ୍ୟ ଭଗବାନ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସଦ୍ଗୁଣୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶରଣ ଏବଂ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସୁଦର୍ଶନ ଏବଂ ଶିବ ଦୁହେଁ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ମହାଦେବ ସହଜରେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବାହ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅଛି, ଯିଏ ଦିନ ରାତି ମୋ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଥିପାଇଁ ଏହା କିଛି ନୁହେଁ। ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କର କ୍ଷେମ ଭାବି ରହେ। ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ମହାଦେବ ଓ ମହାଦେବ ଏଠି ଅଧିଷ୍ଠାତା ଦେବତା।" ଏହି ସମୟରେ ଶିବ ନିଜେ ସେଠାକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ବୃଷଭ ଠାରୁ ତୁରନ୍ତ ଅବତରି, ମାଥା ନମାଇ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କଲେ। ସେ ଜହ୍ନ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ରତ୍ନାଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ନବ ମେଘ ଭଳି କଳା, ଚାରିହାତ ବିଶିଷ୍ଟ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସମଗ୍ର ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଭିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଗାନ ଓ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ। କଶ୍ୟପ ମହାଭକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି କରି, ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶିବ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ଆସନରେ ବସିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ହସୁଥିବା ଓ ଆନନ୍ଦିତ ଦେଖିଲେ। ସେ ରଜୋ ଗୁଣ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ, ଶିବ ଶାନ୍ତ ହୃଦୟରେ ଏହି ଦେବସଭାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ— “ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଲୋକ ଓ ବେଦ ଓ ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି। ତୁମେ ତପସ୍ୟାର ଫଳଦାତା, ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା। ତୁମେ ଜ୍ଞାନର ନାୟକ, ସମସ୍ତଜ୍ଞ, ତେଣୁ ମୁଁ କାହିଁକି ଅବ୍ୟର୍ଥ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବି? ତୁମେ ବାଣୀ ଓ ପ୍ରଶ୍ନର ମୂଳ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଆଧାର।” ତେବେ ମହାଦେବ କହିଲେ—“ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶାପିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏହିଥିରୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ବିରୋଧ ଜନ୍ମନେଲା। ପୁତ୍ର ବିୟୋଗର ଦୁଃଖ ଓ ପିତୃସ୍ନେହରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲି। ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଶରଣ ନେଉଛନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା କଥା ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କଥା ଅବଶ୍ୟ ହେବ। ଏବେ ମୋ ଭକ୍ତ ହେଲେ କ’ଣ ହେବ? ମୋତେ କହ, ଜଗନ୍ନାଥ।” ତେବେ ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ—“ତୁମେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଅର୍ଧ ଘଟିକାରେ ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ଭୂମଣ୍ଡଳରେ ଯାଅ। ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଧାରୀ କାଳର ଅପରିହାର୍ୟ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ, ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ଏବଂ କୁଶଧ୍ୱଜ, ଦୁହେଁ ଅତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।