ଏହିପରି ଉତ୍କଳ ଦେଶର ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା । ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ଦିନ ଏହିପରି କହିଲେ— "ଏହି ଦେବୀ ତୁମ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତେଣୁ ସେ ତୁମକୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି ।" ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦେଇ ଚଲିଗଲେ । ସେଉଁଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେଲା, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଶୟନାସନ ବିଛାଯିଲା । ପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିରେ ଗଲା ପରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ପୁଣି ଫେରିଗଲେ । ଏହି ନୂତନ ବିବାହ ସମୟରେ, ସେ ଦେବୀ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଲେ । ଏହା ଦେଖି ବାଣୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ହୃଦୟରେ କୌଣସି ସଉତିନୀ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିଲା । ଗଙ୍ଗା ସହିତ, ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତିଙ୍କର ତିନିଜଣ ଜଣା ପତ୍ନୀ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁଳସୀ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ? ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମ କିଏ ଥିଲେ? ସେ ଉପବାସିନୀ କନ୍ୟା କେଉଁ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏବଂ କାହାର କନ୍ୟା ଥିଲେ? ସେ ଅବିକାରୀ, ନିର୍ଲୋଭ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ୱରୂପ ଥିଲେ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଦିଆର କାରଣ । ଏମିତି ଦେବୀ କିପରି ଗଛ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ? ମୋ ମନ ଅଶାନ୍ତ ଏବଂ ସନ୍ଦେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆପଣ ଏହି ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତୁ ।" ଏପରି ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଶୁଣି ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ଯିଏ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମସାବର୍ଣି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର । ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦେବସାବର୍ଣି, ବିଷ୍ଣୁବ୍ରତ ଓ ନିୟମପାଳକ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭୃଷଧ୍ୱଜ, ଯିଏ ନିଜ ନାମରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ । ରାଜା ଓ ଶିବାଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ପୁଅଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରେମ ଥିଲା । ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ । ମାଘ ମାସରେ ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ବନ୍ଦ କଲେ । ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ କୌଣସି ଦେବତା ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ ନାହିଁ । ଏହିପରି ଦେଖି ଶିବ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇଦେଲେ । କ୍ରୋଧରେ ଶିବ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ । ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଶିବ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ । ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନାରାୟଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ । ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଭୟର କାରଣ ମଧୁର କଥାରେ ହରିଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ । ତାହାପରେ ଦୟାମୟ ନାରାୟଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କଲେ । "ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଭୟାକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ରକ୍ଷକ ମୁଁ ନିଜେ । ମୁଁ ଶିବ, ମୁଁ ତୁମେ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତିନି ଗୁଣର ମୂଳ ମୁଁ । ତେଣୁ ତମେ ଯାଅ, ଭୟ କାହିଁକି? ମଙ୍ଗଳ ହେଉ । ସେ ପୂଜ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଧର୍ମିକଙ୍କ ଶରଣ ଓ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ । ସୁଦର୍ଶନ ଓ ଶିବ ମୋତେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ । ମହାଦେବ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି । ଯିଏ ଦିନ ରାତି ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ଜ୍ଞାନ କିଛି ନୁହେଁ । ମୁଁ ନିଜେ ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତା କରେ । ପ୍ରଭୁ ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଶିବ ଏଠି ଅଧିପତି ।" ଏହି ସମୟରେ ନିଜେ ଶଙ୍କର ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ । ସେ ତୁରନ୍ତ ନନ୍ଦୀରୁ ଅବତରି, ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ । ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିଲା, ହରି ମଣିମଞ୍ଚରେ ବସିଛନ୍ତି, ମଣିମାଳା ଓ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ।