ସେ ଭୟଭୀତ ହେଇ, ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଏହି ପାନୀୟ ପାନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂଷ୍କତା ଛାଇଯାଇଥିଲା, ତେଣୁ ମୁଁ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ମୁଁ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିଲି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ଜାଣିଥିଲି। ମୁଁ ସେଠାରେ ରାଧିକା ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଗୋଲୋକକୁ ପୁଣିଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲି। ତାପରେ, ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲି, କାରଣ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଣି, ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁଣବତୀ। ଯେଉଁଠି ଏହି କୁମାରୀ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଗର୍ବରେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିବେ, ସେ ଅଭିମାନୀ। ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତିକୁ ଅବହେଳା କରିନଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏକାମ୍ର ଆଦିହୀନ, ଗୁଣହୀନ, ପ୍ରକୃତିର ପାରେ ଅଛନ୍ତି। ରାଧିକା, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। ଏହିକାରଣରୁ, ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଜ ଭାବରେ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଆପଣଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏଭଳି କହି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ତାହାଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ସେ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଶୟନ ବିଛାଇଲେ। ପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିକୁ ଯାଇ, ପୁଣି ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ନୂତନ ସଂଯୋଗର ସମୟରେ, ସେ ଦେବୀ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବାଣୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସହଧର୍ମିଣୀ ଭାବର ଇର୍ଷ୍ୟା ଥିଲାନି। ଗଙ୍ଗା ସହିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ତିନି ଜଣୀ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ। ଏହିଠାରେ ନାରଦ ପଚାରିଲେ: "ତୁଳସୀ କେଉଁଠି ଜନ୍ମନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମ କିଏ ଥିଲେ? ସେ କେଉଁ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, କାହାର କନ୍ୟା ଥିଲେ? ସେ ଅଚଳ ସ୍ୱଭାବର, ନିରାକାଙ୍କ୍ଷୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ୱରୂପ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସବୁ ଜାଣିଥିବା, ସବୁ କାରଣ। ଏମିତି ଦେବୀ କିପରି ଗଛର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ? ମୋ ମନ ଅଶାନ୍ତ, ସନ୍ଦେହରେ ଭରିଯାଇଛି, ପୁନିପୁନି ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ହେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ନାଶକ, ଆପଣ ଏହି ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତୁ।" ନାରାୟଣ କହିଲେ: "ଯିଏ ବିଶ୍ନୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମସାବର୍ଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଦେବସାବର୍ଣି, ବିଷ୍ଣୁବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାବାନ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ବୃଷଧ୍ୱଜରେ ନିଷ୍ଠାବାନ। ରାଜା ଓ ଶିବ, ତାଙ୍କୁ ପୁଅଠାରୁ ବେଶି ସ୍ନେହ କରୁଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ମାଘ ମାସରେ ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ବନ୍ଦ କଲେ। ଶିବଙ୍କ କାରଣରୁ କୌଣସି ଦେବତା ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେନି। ଶିବ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇଲେ। କ୍ରୋଧରେ ଶିବ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ଗଲେ। ସେଠି ମଧ୍ୟ, ଶଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଭୟରେ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ନିକଟରେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ହରିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୟର କାରଣ ଓ ଅନୁରୋଧ ଜଣାଇଲେ। ତେବେ ନାରାୟଣ କୃପାବଶତଃ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କଲେ। "ଯେଉଁଠି କେହି ଆପଦାଗ୍ରସ୍ତ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ମୁଁ ସବୁ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ସବୁବେଳେ ଏବଂ ସଦା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ଶିବ, ମୁଁ ତୁମେ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୋର ସ୍ୱଭାବ ତିନିଟି ଗୁଣ ରୂପ।