ସାମ ଵେଦରେ ଯେପରି ବିଧିବଦ୍ଧ କ୍ରମରେ ଯେଉଁ ଉପଚାର ଦିଆଯାଇଛି, ସେଉଁ ସମସ୍ତ କଥା ଏଠି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା। ଏହି ମହାପୁନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ—ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଓ ତୁଳସୀ—ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ପବିତ୍ରତାର ଉତ୍ସ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ହସି ହସି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମୟର କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ଘଟିଯାଇଛି ତାହା ଜାଣ।” ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି, ମନୁମାନେ—ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକରେ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସମୟର ଚକ୍ର ନାହିଁ। ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବେ ମୋତେ ଲିନ ହୋଇଛନ୍ତି। “ଏବେ ତୁମେ ଯାଉ, ମୁଣ୍ଡୁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଓ ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ରଚନା କର। ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏଭଳି ନୂତନ କରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ପରେ, ମୋ ନୟନର ଏକ ଝିଅରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଘଟିଯାଏ।” ଏଭଳି କହି, ରାଧିକାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭଗବାନ ଅନ୍ତରାଳ କୋଠାକୁ ଯାଇଲେ। ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକ, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ଶିବଲୋକରେ ବସିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଗଙ୍ଗା ଏଠି ଯାଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା ଏଠି ଏବେ କହିଦିଆଯାଇଛି। ନାରଦ କହିଲେ, “ଏହି ଚାରି ଦେବୀ ନାରାୟଣଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। ଗଙ୍ଗା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ—ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି।” ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସହିତ ଯାଇ, ଭାଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ଏହି ଦେବୀ ଭୂମିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ। ତାଙ୍କର ଯୌବନ ନୂତନ, ଶୀଳବତୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ତିନି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସିକୁ ଚୟନ କରିନାହିଁ। ସେ ଭୟ ଓ ବିଚାର ସହିତ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ପାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଗୋଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଖିଗଲା, ତେଣୁ ମୁଁ ଏଠି ଆସିଲି। ସମସ୍ତ ଜଣେଇ ବି, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଭିତର୍ନାତ୍ମା ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିଥିଲି। ରାଧିକା ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଗୋଲୋକକୁ ପୂରଣ କରିଲି। ଗନ୍ଧର୍ବ ବିବାହରେ ଏହି ଦେବୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନ; ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୀଳବତୀ। ଯେଉଁ ଅଭିମାନୀ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ, ତାହା ସ୍ୱଭାବକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନାହିଁ। ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନାହିଁ। ତୁମେ ଏକା, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଦି ନାହିଁ, ଗୁଣ ନାହିଁ, ସ୍ୱଭାବ ଉପରେ। ରାଧିକା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାମ ଦିଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ତୁମେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବାରୁ, ଚୟନ କରିଛନ୍ତି। ଏଭଳି କହି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦେବୀକୁ ଅର୍ପଣ କରି ଚଲିଗଲେ। ସେ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଶୟନ କରିଲେ। ପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିକୁ ଯାଇ, ତାଁପରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ। ନୂତନ ମିଳନ ସମୟରେ, ଦେବୀ ଚେତନାହୀନ ହେଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବାଣୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସଂପ୍ରତି ମହିଳା ଦ୍ୱେଷ ନଥିଲା। ଗଙ୍ଗା ସହିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କର ତିନିଜଣ ଦେବୀ ଥିଲେ। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁଳସୀ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ କେ ଥିଲେ? କେଉଁ କୁଳରେ ଏହି ତପସ୍ଵିନୀ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, କାହା ପୁତ୍ରୀ ଥିଲେ? ଅଚଳ ସ୍ୱଭାବ, ଅଭିଲାଷା ନାହିଁ, ସମସ୍ତଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ ରୂପ।