ବଡ଼ ବଡ଼ ମଣିରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ସେ ଏପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ଜୀବନ ଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଚେଷ୍ଟରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗରୁ ରସର ମଧ୍ୟରେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଏକଦମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି, ଋଷି, ମାନବ, ସିଦ୍ଧଗଣ ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କିଛି କହିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ। ସେ ଅତି ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ସଭାରେ ବସିଥିଲେ। ଦୁଇଟି ବାହୁ, ହାତରେ ବାଁଶୀ, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଏତେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଦେହରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ପୋଷାକ, କୀର୍ତ୍ତି, ଆକୃତି ଏବଂ ରୂପ ଏକ ଭଳି ଥିଲା। କିଏ ସେବକ ଓ କିଏ ସେବ୍ୟ, ଏହା ଦେଖି କିଏ କହିପାରିବ ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧାଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ରେ ଏକ ମାତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବ୍ୟତୀତ କରିବା ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ। କୃଷ୍ଣ, ରାଧା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଓ ରାଧା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ର ମନେ ହୃଦୟର କମଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ପରେ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେ ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଜନ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଅଭିପ୍ରାୟ ବୁଝି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ କଥା କହିଲେ। ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ, “ମହାଦେବ, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମ ନିତ୍ୟ କଳ୍ୟାଣ ହେଉ। ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଆସିଛ। ରାଧା ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ପାନ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।” ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମା ହସିଲେ। ସେ ଚାରି ମୁହାଁରେ ଚାରିଟି ବେଦର କଥା କହିଲେ। “ଗଙ୍ଗା, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଅଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରସ ମଣ୍ଡଳରେ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଅଂଶ, ନିଜ କନ୍ୟା ପରି ପ୍ରିୟ। ତାଙ୍କର ସ୍୵ାମୀ ହେବେ ବୈକୁଣ୍ଠର ଚତୁର୍ଭୁଜ। ଗୋଲୋକରେ ରହୁଥିବା ରାଧା ସମସ୍ତଠାରେ ଆତ୍ମା ଭାବେ ବ୍ୟାପିତ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ହସି ଅନୁମୋଦନ କଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଥୋଡ଼ା ପାଣି ଜଳକୁ କମଣ୍ଡଳୁରେ ରଖିଲେ। ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମା ଗଙ୍ଗାକୁ ରାଧିକାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ସମସ୍ତ କ୍ରମ ଓ ସାମବେଦର ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା। ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଓ ତୁଳସୀ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ହସିବା ସହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାଳର ବିବରଣୀ ଶୁଣ; ଯାହା ଘଟିଗଲା ତାହା ଶୁଣ। ତୁମେ, ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଏବଂ ମନୁମାନେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକରେ ବସୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ କାଳର ଚକ୍ର ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବେ ମୋତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଯାଅ, ପୁଣି ନବ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଆଦି ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟି କର। ଏପରି ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଗତ୍ମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ, ମୋର ଏକ ଚକ୍ଷୁ ମିଳିବାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତନ ଘଟେ।