ତାପରେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଉଚ୍ଚତମ ଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଇଗଲା। ଏହି ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ତୁମର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଭକ୍ତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଲେ। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୋପୀଙ୍କ ସହିତ ଦୟାର ସହଚର୍ୟରେ ଦେଖିଥିଲି। ସେ ଅଲଙ୍କାର ଧରିଥିଲେ ଓ ସୁନ୍ଦର ଚନ୍ଦନ ଲେପନରେ ଭୂଷିତ ହେଇଥିଲେ। ଏହି ନୂତନ ମିଳନର ଆନନ୍ଦରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ନିଦ୍ରାର ଆଲିଂଗନରେ ପଡିଗଲେ। ତୁମର ପୀତବସ୍ତ୍ର ନେଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତୁମର ମନୋହର ବାଁଶୀଟି ମଧ୍ୟ। ପରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ମିଳି ଭଲ ପ୍ରେମରେ ସେଗୁଡିକୁ ଫେରାଇଦେଲେ। ଲଜ୍ଜାରେ କ୍ଷମା ତାଙ୍କର ଶରୀର ଛାଡି ଭୂମିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଯେଉଁ ଦାନ ତୁମେ ପ୍ରେମରେ ଭାଗ କରି ପୂର୍ବରୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଦେଇଥିଲା, ସେ ଧର୍ମର ନିମିତ୍ତରେ ନ୍ୟାୟବାନ ଲୋକମାନେ ପାଇଲେ, ଏବଂ ଦୁର୍ବଳମାନେ କିଛି ଅଂଶ ପାଇଲେ। ଏହା ସବୁ କୁହି ଦେଇଛି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଏପରି ଭାବରେ କହି ରାଧା, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ରଙ୍ଗରେ ରକ୍ତିମ ହୋଇଥିଲା। ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ଗାଙ୍ଗା ଏହି ଗୁପ୍ତତାକୁ ଜାଣିଲେ। ରାଧା ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜକୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଅନୁଭବ କଲେ। ଗାଙ୍ଗା, ଏହି ଯୋଗିନୀ, ପୁନଃ ଏହି ଗୁପ୍ତତାକୁ ଜାଣିଲେ। ଗୋଲୋକ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ପାଣି ନଥିଲା, ଶୁଷ୍କ ପଦ୍ମର ଗୋଲକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଠୋଡ଼ ଓ ମୁଁହ ପ୍ରଶୁଷ୍କ ହୋଇଥିଲା। ବରଦାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭଦାତା, ପରମ, ସମସ୍ତ ବରର କାରଣ—ସେ ଅଭିପ୍ରେମୀ, ନିରାକାର, ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ନିର୍ଉପଦାନ। ଏହି ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଆପଣ ଇଚ୍ଛାରେ, ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି। ସେ ପରମ, ଅତୀତ, ପରମ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ। ସମସ୍ତଙ୍କର କଣ୍ଠ ଅନ୍ଦୋଳିତ, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶରୀର କୁଞ୍ଚିତରେ ଚିହ୍ନିତ। ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ଗୋପମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଧଳା ଚୌରୀ ଫାନରେ ଶୀତଳ ହେଉଥିଲେ। ଶତକୋଟି ରୂପରେ ସୁନ୍ଦର ଭୂଷାରେ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ବର୍ଷା ମେଘର ନିଭା ଶ୍ୟାମ, ଯୁବ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଆକାର କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରର ଦୀପ୍ତିରେ ଶୋଭିତ, ଚମକ ଓ ଶ୍ରୀରେ ପ୍ରଭାସ୍ପଦ। ତାଙ୍କର ଆକାର କୋଟି କାମଦେବର ଲାଜ ଓ ଲୀଳା ରେ ମନୋହର। ମହାମଣି ତରେ ନିର୍ମିତ ଅଲଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ। ସେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ପୂଜିତ, ଭକ୍ତଙ୍କର ଚେଷ୍ଟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା; ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରସରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିହ୍ନିତ। ଋଷି, ମନୁଷ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ, ତପସ୍ବୀମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆପସରେ ଆଲୋଚନା କରି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସେ କଥା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଉଭି ହେଲେ। ସେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆନନ୍ଦର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ସମାନ ଭୂଷାରେ, ସଭାରେ ବସିଥିଲେ। ଦୁଇ ହାତରେ ବାଁଶୀ, ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ଧାରଣ କରି, ଅତି ମନୋହର, ଶାନ୍ତ ଆକାରରେ, ସମାନ ବସ୍ତ୍ର, କୀର୍ତି, ଦେଖା ଓ ଆକାରରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠିତ।