ଏହି କଥାରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବୀଙ୍କର ଚରଣ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାର ଅନୁଭୂତି ଦେଖାଉଛି। ଦେବୀଙ୍କର ପଦଯୁଗଳ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପଦ୍ମର ଚଉଁର ଭଳି ଜ୍ୱଳମାନ ହୁଏ। ସେହି ପଦଯୁଗଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମୁକୁଟରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ପରିଜାତର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିତ ହୋଇଥାଏ। ଦେବୀଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ତାପସୀମାନେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଫୁଲ ଉପରେ ଆକର୍ଷିତ ମଧୁମାକି ଲାଇନ ରୂପେ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଏହି ଦେବୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ଦାନ କରିବାରେ ନିପୁଣ। ଏଭଳି ଶୁଭ ଦେବୀଙ୍କୁ ତିନିପଥର ଦେବୀ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ଚିନ୍ତନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ନିବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଆସନ ଦେବା, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ, ଆଗମନ ପାଇଁ ଜଳ, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ବେତ ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ମାଳା, ଗନ୍ଧ ଓ ଚରଣ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏଗୁଡିକୁ ଭକ୍ତି ସହ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, କୌଥୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: “ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ପଦଷ୍ଟୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରି ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।” ନାରାୟଣ କହିଲେ: “ମୁଁ ସେ ଗଙ୍ଗାକୁ ନମସ୍କାର କରେ ଯିଏ ରାଧାଙ୍କର ଶରୀର ରସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।" ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ଗୋଲୋକରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଘେରି ରାଧାଙ୍କର ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଶୋଭା ଦେଖାଉଛନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ଯୋଜନା ଚଉଁରି ଓ ଏହାର ଲମ୍ବ ଏହାର ଚଉଁରିର ଶତଗୁଣ ଅଧିକ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଏହି ମହା ନଦୀର ଅନେକ ରୂପ ଓ ଆକାର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି—ଏହା କେବେ ଷଷ୍ଟି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, କେବେ ଚାରି ଗୁଣ ଲମ୍ବ, କେବେ ବିସ୍ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, କେବେ ଚାରି ଗୁଣ ଲମ୍ବ, କେବେ ତିରିଶ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, କେବେ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଷଠ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ଦଶ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ସାତ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ଛଅ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଲମ୍ବ ଷଠ ହଜାର ଯୋଜନା, ଦଶ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ଛଅ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। କେବେ ଏକ ହଜାର ଯୋଜନା ଚଉଁରି, ସାତ ଗୁଣ ଲମ୍ବ। ପାତାଳରେ ଭୋଗବତୀ ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଁରି। କେବେ କେବଳ ଏକ କ୍ରୋଶ ଚଉଁରି, ପରେ ଏହା କମିଯାଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଏଠାରେ ନୁହେଁ। ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ଏହି ଗଙ୍ଗା ଦୁଧ ଭଳି ଧଳା, ତ୍ରେତାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଭଳି, କଳିରେ ଜଳର ଭଳି ଚମକ, ଏହି ଭୂମିରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହାର ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ବ, ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ନଦୀର ଜଳର ଏକ ଫୁଟା ଛୁଆଁ ପାପୀଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ। ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ଗଙ୍ଗାର ବିଶେଷ ଏକାଇଶ ଶ୍ଲୋକ କହିଯାଇଛି। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପଢି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଅସନ୍ତାନ ପୁତ୍ର ପାଉଛି, ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାହିଁ ସେ ପ୍ରିୟା ପାଉଛି, ଯାହାଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଉଛି, ମୂଢ଼ ଜନ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଏ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ ଶୁଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ନେଇ, ସାଗରମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଗଙ୍ଗାର ଛୁଆଁ ଥିବା ପବନରେ ଚାପି ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ବୈକୁଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହିପରି ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଉତ୍ତମ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିଯାଇଛି। ଏହା ପରେ, ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ରାଧା ବିଦାୟ ହେଲେ, ତାପରେ କ’ଣ ଘଟିଲା?