ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ମୋର ନାମ ଓ ଗୁଣଗାନ କରାଯାଏ, ସେଠି ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଶୁଭେ, ଏହି ସ୍ଥାନରେ କେବଳ ତୁମ ଧୂଳିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମହାପାପୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋର ନାମ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଷଦ ହେବେ। ଏହି ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ଶରୀର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେଠି ଶରୀରକୁ ରଖି ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଅଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମ ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ତୁମ ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, କିମ୍ବା ମୋର ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେଠି ମୃତ୍ୟୁ ଓ ତ୍ରିର୍ଥ ମୃତ୍ୟୁରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ। ସେ ଅସୁବିଧା ବିନା ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରିବେ। ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ପରିବାରଜନ ମନରେ ସଦା ଶୁଭ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଅଟୁଟ ଥାନ୍ତି। ସେମାନେ କେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ହେଉ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏପରି କଥା କହି, ଶ୍ରୀହରି ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ଓ ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ। ଭାଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଓ ପୂଜା କଲେ। ପରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଚେତନ୍ୟର ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ। ନାରଦ କହିଲେ: ରାଜା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ, ହେ ବେଦବିଦ୍। ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ପଦଧୋଇ ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସଂଯମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେ ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଅବରୋଧ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ପାପହରଣ ପାଇଁ ନିର୍ଦୋଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଶିବଙ୍କୁ, ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ ଧ୍ୟାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ନାରଦ! ଭାଗୀରଥ ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପାପ ନାଶିନୀ। ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନ ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁର ହାସ୍ୟ ଓ ଚିରଯୁବତୀ ମୁଖ, ଘନ କେଶରାଶି ଓ ଜାସ୍ମିନ ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୂସ୍କ ତିଳକ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୁକୁତ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାଳ ଫୁଲ ରେଣୁରେ ଚରିତ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଚରଣ, ମୁଣ୍ଡରେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଫୁଲ ଆକର୍ଷିତ ମଖା ମଧୁମକ୍ଷୀ ଲାଇନ୍, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏଭଳି ଶୁଭ ତ୍ରିପଥଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଆସନ, ପଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ନାନ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ମାଳା, ଗନ୍ଧ ଓ ଆଚମନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। କୌଥୁମ ରଚିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ବ୍ରହ୍ମା ସଂବାଦ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ପାଦସ୍ତବକ ସ୍ତୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ।