ସୂର୍ୟବଂଶର ଏକ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ରାଜା ସଗର, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟର ଅବତାର ଥିଲେ। ସେ ସତ୍ୟକୁ ନିବେଶିତ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସଗରଙ୍କର ଏକ ରାଣୀ ଏବଂ ଏକ ପୁଅ ଥିଲା, ଯିଏ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ରାଣୀ ଏକ ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ। ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପରେ, ତିନି ଏକ ମାଂସପିଣ୍ଡକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶମ୍ଭୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ମାଂସପିଣ୍ଡରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପୀ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କିନ୍ତୁ ଋଷି କପିଲଙ୍କ ରୋଷଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ପରେ, ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଦିଲୀପଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମରେ ଲଗିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭଗୀରଥ ଏକ ମହାଭକ୍ତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ଭଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ସେ ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା, ବାଂଶୀ ଧରିଥିବା, ଗୋପାଳ ଭେଷଭୂଷାରେ ଏକ ଯୁବକକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଯୁବକ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ନିରଲିପ୍ତ, ସାକ୍ଷୀ ଭଳି, ଗୁଣବିହୀନ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଶୁକଙ୍କୁ ରଖାଯାଇ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ସାଜିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ବିଲାସରେ ଚାହିଁଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ, ଏବଂ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ଭଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ଶରୀରରେ ରୋମାଞ୍ଚ ଭାବରେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରି ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: "ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ସଗରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଶୁଧ ହେବେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ଦେବୀୟ ରଥରେ ଚଳିବେ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାବଳୀ ଦ୍ୱାରା, ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମର କାର୍ଯ୍ୟ ଉପଭୋଗ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ସଫଳ ହେବେ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଇଛି ଯେ, ଗଙ୍ଗାର ସ୍ପର୍ଶ ଏବଂ ପବନରେ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।" "ମୌସଲା ଦିନରେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରିଲେ, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଥିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ଦିନରେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ନିଷ୍ଠା ଶୁଣ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନରେ ଫଳ ତିରିଶ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଉତ୍ତରାୟଣରେ ଫଳ ଦଶ ଗୁଣ ଅଧିକ ହେଉଛି। ଅକ୍ଷୟ ଦିନରେ ଏହି ଫଳ ସମାନ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବେଦରେ ସ୍ଥାପିତ ନୁହେଁ।" "ସାଧାରଣ ଦିନରେ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଏକ ଶତ ଗୁଣ ଅଧିକ ହୁଏ। ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଫଳ ଅଧିକ ହୁଏ। ନନ୍ଦା ଦିନରେ ଦୁଇ ଗୁଣ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ଦୁର୍ଲଭ। ନନ୍ଦା ସମାନ ଭାରୁଣୀ ଓ ପୂର୍ବରୁ ଚାରି ଗୁଣ ଅଧିକ। ତେନୁ ଏକ ସାଧାରଣ ସ୍ନାନରେ ଦଶ ମିଲିଅନ ଗୁଣ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ। ଅର୍ଦ୍ଧ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଗୁଣ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ।" "ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ, ଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବେ, ସେମାନେ ଫଳର ଆଶା ରଖିନାହାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପରମ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ କାନରେ ପ୍ରବେଶ କରେ...