ସେଇ ସମୟରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଉପଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ଅନେକ ଶୈଳୀର ଶୟନାସନ ଓ ବିଲାସବସ୍ତୁ ରହିଥିଲା। ସେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲଙ୍କାରିକ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଓ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା। ତାହା ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମୁକ୍ତାଜାଳ ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଗୃହ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ମଣିର ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିର୍ମିତ ଏବଂ କୌଶଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଏମିତି ଅନେକ ରମ୍ୟ ଗୃହମଧ୍ୟରୁ କୃଷ୍ଣ ଏକଟି ଗୃହ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ପୁନି, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଏକ ଜୀବ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାରୁ ସେମାନେ ‘ଗୁହ୍ୟକ’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହି ସମୟରେ କୁବେରଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏକ କନ୍ୟା ବି ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ଏହି ଦିଗରେ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ବେତାଳ, ଯକ୍ଷ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅରଣ୍ୟମାଳା ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ସେମାନେ ମୁକୁଟ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଅନେକ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ଏହି ଚତୁର୍ଭୁଜ ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ଦୁଇଭୁଜ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୂତମାନେ ମାଳା ଧାରଣ କରି ଥିଲେ। ଦଶ ଜଣୀ ଦାସୀ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ଚକ୍ଷୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଓ କଣ୍ଠ କମ୍ପିତ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଡାହାଣ ଆଖିରୁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବିଶାଳ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୁରୁ, ସଂହାର ଓ କାଳ, ଏବଂ ସେମାନେ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଆଖିରୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯିଏ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବିଶାଳ, ତିନି ଆଖି ଓ ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ହଜାର ହଜାର ଡାକିନୀ, ଯୋଗିନୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରପାଳମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦଶ ଦଶ ମିଳି ଲକ୍ଷ ଦେବତାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦେହରେ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ସୌତି କହିଲେ— ସେ ମଣିର ଅଧିପତିକୁ ମାଳା ସହିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଲେ, ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏକ ରୂପ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଯେଉଁଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଯେଉଁ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେସବୁ ତାଙ୍କର ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହାପରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଶଂକରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ନୀଳଲୋହିତ ମୁସ୍କୁରାଇଲେ। ତେବେ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ— ଯାହା କେବଳ ତୁମ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଦାସ୍ୟ ମାର୍ଗକୁ ବିରୋଧ କରେ, ଜ୍ଞାନ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ଅବୃତ ହୋଇଛି, ସେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷକା। ତାଙ୍କ ରୂପ ତପସ୍ୟାରେ ଗୁପ୍ତ ଓ ମହାମୋହର ପେଟିକା ସ୍ୱରୂପ। ସେ ବିବେକର ମାତା, କିନ୍ତୁ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିର ନାଶକା ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ତେବେ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ଯାହା ମୋ ମନର ଏକମାତ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ତୁମ ସେବା ଓ ଭକ୍ତିରେ ମୋର ଆଗ୍ରହ ଅବିରତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ପାଞ୍ଚଟି ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ନାମ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୁଣ ଓ ମଙ୍ଗଳର ଆଶ୍ରୟ, ସେହିନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ଅନେକ କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ମନ ତୁମ ରୂପରେ ଲୀନ ରହୁ। ତୁମ ସେବା, ପୂଜା, ପ୍ରଣାମ ଓ ନାମସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନରେ; ସ୍ମରଣ, ସ୍ତୁତି, ଗୁଣଗାନ, ଶ୍ରବଣ ଓ ପାଠରେ; ଆତ୍ମ-ନିବେଦନ ଓ ତୁମକୁ ଉପହାରିତ ନିତ୍ୟ ଭୋଜନରେ; ମୁଁ ତୁମ ଧାମ, ତୁମ ଲୋକ, ତୁମ ସାନିଧ୍ୟ, ତୁମ ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ଲୟ ଲାଭ କରିପାରିବି। ଅଣୁତ୍ୱ, ଲଘୁତ୍ୱ, ପ୍ରାପ୍ତି, ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ମୋତେ ଦିଅ।